Surja En-Nebe — Ajet 13

Kuptimet e fjalëve:

• Siraxhen (سِرَاجًا): do të thotë ndriçues, llambë që jep dritë.
• Uehhaxhen (وَهَّاجًا): do të thotë që ndriçon fort, që ka dritë të fortë dhe nxehtësi të madhe; ndriçues i ndezur që përhap dritë dhe zjarr.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar përmend në këtë ajet një nga mëshirat dhe fuqitë e Tij të mëdha në krijimin e universit. Ai thotë se e krijoi Diellin si një ndriçues të fortë që lëshon dritë të ndezur dhe nxehtësi të madhe. Dielli nuk është thjesht një trup qiellor i heshtur, por është një burim drite dhe energjie që ndriçon gjithë botën dhe i jep jetë krijesave. Ai është si një llambë e madhe që Allahu e vendosi në qiell për të ndriçuar tokën, duke bërë që njerëzit të shohin rrugën e tyre, të punojnë dhe të përfitojnë nga drita e tij. Ky përshkrim tregon se Dielli ka dritë të fortë dhe nxehtësi që ndihmon në rritjen e bimëve dhe në jetën e të gjitha gjallesave. Pra, Allahu e krijoi Diellin me këtë cilësi të veçantë për të mirën e njeriut dhe të gjithë botës.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na bën të reflektojmë mbi fuqinë e Allahut dhe përsosmërinë e krijimit të Tij, sepse Dielli me dritën dhe nxehtësinë e tij është një shenjë e madhe që tregon urtësinë dhe kujdesin e Allahut për krijesat e Tij.
2. Na mëson të jemi mirënjohës ndaj Allahut për këto dhunti që i kemi gjithmonë para syve, por shpesh nuk i vëmë re.
3. Tregon se Allahu nuk krijoi asgjë kot, por çdo gjë në univers ka një qëllim dhe dobi për njeriun, gjë që na afron më shumë me fenë islame dhe na bën ta duam Krijuesin tonë.
4. Na nxit të mendojmë thellë për krijimin e qiellit dhe tokës, sepse kjo është rruga që të çon te besimi i fortë dhe dashuria për Allahun.