Sure Nebe' — Ayet 13

Kelime Anlamları:

• Vecealnâ: Biz koyduk, yarattık, var ettik.
• Sirâc: Kandil, lamba, ışık saçan çıra.
• Vehhâc: Çok parlak, şiddetle yanan, hem ışık hem de ısı veren, alevi ve ışığı güçlü olan.

Tefsir:

Yüce Allah, kudretinin ve rahmetinin en büyük delillerinden birini bu ayet-i kerimede bizlere haber vermektedir: Güneş'i, gökyüzünde parlayan, etrafına hem ışık hem de sıcaklık saçan, yanıp tutuşan bir kandil olarak yaratmıştır. Bu öyle bir kandildir ki, dünyamızın aydınlığı, ısısı, mevsimlerin oluşumu, bitkilerin yeşermesi, canlıların yaşamı onun sayesinde düzen içinde devam etmektedir.

Allah Teâlâ, Güneş'i "vehhâc" yani hem nur hem de hararet veren, ışığı ve ateşi bir arada bulunduran bir lamba kılmıştır. Bu, onun sadece aydınlatan bir cisim olmadığını, aynı zamanda ısı ve enerji kaynağı olduğunu da gösterir. Bu muhteşem yaratılış, körlerin bile görebileceği açıklıkta bir kudret ve hikmet sergilemektedir.

Ey insan! Şu gökyüzüne bir bak; o kocaman Güneş'i kim var etti? Onu hiç sönmeyen, tükenmeyen bir enerji kaynağı olarak kim işletmektedir? İşte bu, her şeyi hikmetle yaratan, kudreti her şeye yeten Allah'ın eseridir. Bu büyük nimet, O'nun varlığının ve birliğinin en açık delilidir. Rabbimiz, bu nimetleri bizlere sırf lütfu ve merhameti sayesinde bahşetmiştir. Öyleyse O'na şükretmek, O'nu tanımak ve O'na kulluk etmek, akıl sahibi her insanın en öncelikli görevidir. Bu muhteşem düzen, tesadüflerin eseri olamaz; olsa olsa sonsuz ilim ve kudret sahibi olan Allah'ın eseridir.