Sure Abese — Ayet 19

Kelime Anlamları:

• Nutfe: Az bir su, meni (döl suyu).
• Haleqahu: Onu yarattı.
• Fegadderahu: Onu (yaratılışını) ölçülü, düzenli ve aşamalı bir şekilde takdir etti.

Tefsir:

İnsan, kibir ve nankörlükle Rabbine karşı geldiğinde, aslında kendi yaratılışının ne kadar basit bir başlangıçtan geldiğini unutur. Allah Teâlâ, bu âyet-i kerîmede insanın gururunu kıracak bir hakikati beyan buyuruyor: İnsan, değersiz görülen az bir sudan, yani nutfeden (meniden) yaratılmıştır. Bu, onun varlığının başlangıcıdır.

Allah, bu basit damlayı alıp ona muhteşem bir düzen vermiştir. "Fegadderah" ifadesi, insanın yaratılışının bir anda, başıboş olmadığını; aksine belirli aşamalardan (nutfe, alaka, mudga, kemikler, et...) geçirilerek, her biri ayrı bir hikmet ve ölçüyle takdir edilmiş bir süreçle şekillendirildiğini anlatır. Bu, kudretin ve ilmin en büyük delilidir.

Ey insan! Sen, kendini büyük gören, Rabbine karşı gelen varlık! Bir düşün: Sen, hor görülen bir su damlasından yaratıldın. Bu, senin için bir zillet değil, aksine Allah'ın kudretinin bir mucizesidir. O, bu basit başlangıçtan seni en güzel biçimde yarattı, sana kulak, göz, kalp ve akıl verdi. Peki, bu kadar nimeti veren Rabbine karşı nasıl nankörlük edersin?

Bu âyet, insanın yaratılışını düşünerek tevazuya davet eder. Kimse kendi gücüyle var olmadı; herkes bu basit damladan, Allah'ın takdiriyle meydana geldi. Öyleyse, insanın yapması gereken, bu büyük kudret karşısında boyun eğmek, şükretmek ve O'nun emirlerine uymaktır. Unutma ki, seni bu aşamalardan geçirerek yaratan Allah, seni öldükten sonra da diriltmeye kadirdir. O halde, hayatını O'nun rızasına göre düzenle; çünkü dönüş ancak O'nadır. Bu, hem dünyada huzur, hem ahirette kurtuluşun tek yoludur.