Surat Al-Mutaffifin — Ayat 22

1. Tetembungan kang perlu dimangerteni:

• الْأَبْرَارَ (al-abrār): wong-wong kang padha bekti, temen, lan akeh nglakoni kebecikan lan ketaatan marang Allah.
• نَعِيمٍ (na'īm): kanikmatan, kabegjan, lan kesenengan kang ora ana pedhote.

1. Tafsiré ayat:

Satemene wong-wong kang padha bekti lan temen anggone nglakoni ketaatan marang Allah, ing dina kiyamat bakal ana ing panggonan kang kebak kanikmatan lan kabegjan kang langgeng. Dheweke bakal lungguh ing dhuwur kursi-kursi kang endah, nyawang marang Pangerane lan marang samubarang kabecikan kang wis dicawisake kanggo dheweke. Ing raine katon padhang lan bungah amarga kanikmatan kang dirasakake. Dheweke diwenehi ngombe saka inuman kang resik lan bening, wadhahe wis dikunci rapet, lan ing pungkasane ana gandha wangi kaya kasturi. Mula saka iku, wong-wong kang kepengin kabegjan kudu padha balapan nglakoni kabecikan. Inuman mau dicampur saka sumber banyu ing suwarga kang kasebut "tasnim", yaiku sumber banyu kang dhuwur panggonane, kang disiapake kanggo wong-wong kang padha cedhak marang Allah supaya padha ngombe lan ngrasakake kepenak saka banyu mau.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki menehi pangarep-arep gedhe marang saben wong kang temen nglakoni kabecikan, yen ing akhirat bakal oleh ganjaran kang endah lan langgeng.
• Nuduhake yen ketaatan marang Allah iku ora bakal muspra, nanging bakal mbukak lawang menyang kabegjan kang sejati.
• Nggugah semangat kanggo padha balapan nglakoni amal becik, amarga ganjarane gedhe banget.
• Ngelingake yen kabegjan ing donya iku mung sakedheping netra, dene kabegjan ing akhirat iku langgeng lan ora ana tandhingane.
• Nggawe ati tambah tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an mesthi nuduhake dalan menyang kabagyan donya lan akhirat.