Surat Al-Mutaffifin — Ayat 31

1. Tembung-tembung sing perlu dimangerteni:

• انقَلَبُوا (inqalabū): padha bali.
• فَكِهِينَ (fakihīn): padha seneng-seneng, gumun lan mongkog marang kahanane dhewe.

1. Tafsir ayat:

Wong-wong kafir sing padha nglakoni dosa iku nalika padha bali menyang omah lan ketemu karo kulawargane, padha bali kanthi ati bungah lan seneng-seneng. Padha rumangsa mongkog lan gumun marang kahanane dhewe, yaiku kahanan kafir lan anggone padha ngece marang wong-wong mukmin. Ing donya, wong-wong sing padha nglakoni kadurjanan iku padha ngece lan ngguyu wong-wong sing padha iman. Nalika padha kepethuk wong mukmin, padha saling kedhep-kedhep mata minangka tandha ngece. Lan nalika padha bali menyang kulawargane, padha ngrembug lan nyritakake bab anggone ngece wong mukmin kanthi rasa seneng lan mongkog. Dheweke padha rumangsa wis bener lan wong mukmin iku padha kesasar. Nanging ing dina kiamat mengko, kahanane bakal walik: wong-wong sing padha iman lan nglakoni kebecikan bakal ngguyu lan ngece wong-wong kafir iku, minangka piwales saka apa sing wis padha lakoni ing donya.

1. Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen saben tumindak ala iku mesthi ana piwalese, sanajan ing donya katon kaya ora ana akibat.
• Wong mukmin ora perlu susah ati nalika diolok-olok utawa dicece dening wong kafir, amarga Gusti Allah bakal mbales kabeh kanthi adil ing dina kiamat.
• Ayat iki nuwuhake pangarep-arep lan kekuwatan ati kanggo wong mukmin: sanajan ing donya kalah lan diremehake, ing akhirat bakal menang lan bungah.
• Wong kafir sing seneng-seneng karo kekafirane iku sejatine padha kesasar, amarga kabungahan sing ana ing donya iku mung sak wentoro lan ora langgeng.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah sabar, ora males ala karo ala, lan percaya marang keadilane Gusti Allah sing mesthi bakal teka.