Surah Al-Fajr — Talata 18

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• لَا تَحَاضُّونَ – Hindi ninyo hinihimok ang isa’t isa (o ang inyong mga sarili) na gumawa ng kabutihan.
• طَعَامِ الْمِسْكِينِ – Pagkain para sa dukha na walang sapat na kabuhayan.

Paliwanag ng Talata:

Ang talatang ito ay tumutukoy sa isa sa mga masamang ugali ng tao na nagpapakita ng kanyang pagiging makasarili at kawalan ng malasakit sa kapwa. Hindi lamang sila mismo ang hindi nagpapakain sa mga dukha, bagkus ay hindi rin nila hinihimok ang kanilang mga sarili o ang ibang tao na gawin ito. Ang pagtulong sa mahihirap ay hindi lamang isang indibidwal na gawain kundi isang panlipunang tungkulin na dapat pagtulung-tulungan ng lahat. Ang pagpapabaya sa mga nangangailangan, at ang hindi paghikayat sa iba na tumulong, ay nagpapakita ng kawalan ng tunay na pananampalataya at pagkakawanggawa sa puso ng tao. Sa halip na mag-ipon ng kayamanan at maging sakim, ang tao ay dapat na maging bukas-palad at maging dahilan upang ang iba ay maging mabuti rin.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang tunay na kabutihan ay hindi lamang ang pansariling pagkilos, kundi ang paghikayat sa iba na gumawa ng mabuti. Ang pagpapalaganap ng kultura ng pagtulong sa lipunan ay isang malaking gantimpala sa Islam.
2. Ang pagmamalasakit sa mga dukha at nangangailangan ay tanda ng matatag na pananampalataya at pagmamahal sa kapwa, na siyang dahilan upang ang isang lipunan ay maging matatag at mapagkalinga.
3. Ang Islam ay nagtuturo sa atin na ang kayamanan ay isang pagsubok, at ang paggamit nito para sa kapakanan ng iba ay nagdudulot ng kapayapaan sa puso at kaligayahan sa kabilang buhay.
4. Ang paghikayat sa isa’t isa sa kabutihan ay nagbubuklod sa mga puso at nagpapalaganap ng pagmamahalan, na siyang ninanais ng Islam para sa lahat ng tao.