ซูเราะฮฺ อัล-ฟัจร์ — อายะฮฺ 18

คำสำคัญ:

• تَحَاضُّونَ หมายถึง การส่งเสริมซึ่งกันและกัน หรือการกระตุ้นให้กันและกันกระทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
• طَعَامِ الْمِسْكِينِ หมายถึง การให้อาหารแก่ผู้ยากไร้ที่ขัดสน ไม่มีปัจจัยยังชีพเพียงพอ

การตีความ:

อายะฮ์นี้กล่าวตำหนิผู้ที่ปฏิเสธการมีวันปรโลกและการตอบแทน โดยชี้ให้เห็นถึงสภาพอันน่าตำหนิของพวกเขา กล่าวคือ พวกเขาไม่เพียงแต่ไม่เลี้ยงดูผู้ยากไร้ด้วยตนเองเท่านั้น แต่ยังไม่มีการส่งเสริมหรือกระตุ้นซึ่งกันและกันให้ช่วยเหลือผู้ขัดสนอีกด้วย ทั้งที่การช่วยเหลือเกื้อกูลกันในความดีนั้นเป็นสิ่งที่สังคมควรยึดถือ การที่พวกเขาละเลยต่อการส่งเสริมกันในเรื่องนี้ สะท้อนให้เห็นถึงความใจแข็งและความเห็นแก่ตัว ซึ่งตรงกันข้ามกับคำสอนของอิสลามที่เน้นย้ำให้มีการช่วยเหลือซึ่งกันและกันในเรื่องความดีและความเกรงกลัวต่ออัลลอฮ์

บทเรียนที่ได้รับ:

1. อิสลามให้ความสำคัญอย่างยิ่งต่อการช่วยเหลือผู้ยากไร้และผู้ขัดสน และถือว่าเป็นหน้าที่ของสังคมโดยรวม มิใช่เพียงปัจเจกบุคคลเท่านั้น
2. การส่งเสริมกันในความดีเป็นคุณลักษณะสำคัญของสังคมมุสลิมที่เข้มแข็ง การชักชวนกันให้ทำความดีจะเพิ่มพูนผลบุญทั้งแก่ผู้ทำและผู้ชักชวน
3. ความเมตตากรุณาและการแบ่งปันเป็นหัวใจสำคัญของศาสนาอิสลาม ผู้ที่มีความพร้อมควรยื่นมือช่วยเหลือผู้ที่ด้อยโอกาส เพื่อสร้างสังคมที่อบอุ่นและเต็มไปด้วยความเอื้ออาทร
4. การละเลยต่อการช่วยเหลือผู้ยากไร้เป็นสัญญาณของจิตใจที่แข็งกระด้าง และเป็นเหตุให้ห่างไกลจากความโปรดปรานของอัลลอฮ์ ดังนั้น การให้อาหารแก่ผู้ขัดสนจึงเป็นหนทางหนึ่งที่จะนำไปสู่ความสำเร็จทั้งในโลกนี้และโลกหน้า