Аль-Фаджр сүресі — Аят 18

1. Сөздердің мағынасы:

• وَلَا تَحَاضُّونَ — бір-біріңді қызықтырып, ынталандырмайсыңдар, үгіттемейсіңдер.
• طَعَامِ الْمِسْكِينِ — міскінге (жоқ-жітікке, кедейге) тамақ беру.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала бұл аятта адамдардың кемшіліктерінің бірін ашып көрсетеді: олар мұқтаж жандарға тамақ беруге бір-бірін шақырмайды, бұл игі іске ынталандырмайды. Яғни, олар тек өздері ғана міскінге тамақ беруге немқұрайлы қарап қоймай, қоғамда осы жақсылықты таратуға, өзгелерді де осы ізгі амалға жұмылдыруға талпынбайды. Бұл — жүректің қатыгездігінің, ашкөздік пен пайдакүнемдіктің белгісі. Адам байлыққа шамадан тыс беріліп, өзін ғана ойлап, жан-жағындағы жарлы-жақыбайлардың қажеттілігін ұмытып кеткенде, осындай жағдайға душар болады. Ислам діні мұсылмандарды бір-біріне мейірімді болуға, мұқтаждарға қол ұшын беруге және осы игілікке өзгелерді де шақыруға үндейді. Өйткені, қоғамдағы ынтымақ пен береке — осылайша орнығады.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Ислам — жай ғана жеке ғибадат емес, ол қоғамдық жауапкершілікті де талап етеді. Мұсылман тек өзі жақсылық жасап қана қоймай, өзгелерді де жақсылыққа бастауы керек.
• Мұқтаждарға тамақ беру — Алланың алдында үлкен сауапқа ие ізгі амал. Бұл — жүректі жұмсартып, қоғамда мейірім мен бауырмалдықты арттыратын ғибадат.
• Байлық пен дүние-мүлік адамды пайдакүнемдікке, сараңдыққа бастамауы тиіс. Керісінше, ол Алланың берген нығметі ретінде өзгелермен бөлісуге себеп болуы керек.
• Аштық пен кедейлікке немқұрайлы қарау — иманның әлсіреуінің белгісі. Шынайы мүмін әрдайым өзгелердің халін ойлап, оларға көмектесуге асығады.
• Бұл аят бізді өзара көмекке, ынтымаққа және жақсылықты таратуға шақырады. Осылайша, қоғамда әділеттілік пен береке орнайды.