Surat Hud — Ayat 117

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• لِيُهْلِكَ (liyuhlika): supaya nyirnakake, numpes.
• الْقُرَىٰ (al-qura): negara-negara utawa kutha-kutha (bentuk jamak saka qaryah).
• بِظُلْمٍ (bizulmin): kanthi tumindak dhalim utawa ora adil.
• مُصْلِحُونَ (mushlihun): wong-wong kang padha nindakake kabecikan lan ndandani kahanan.

1. Tafsir ayat:

Gusti Allah SWT ngandhakake marang Nabi Muhammad SAW, menawa Panjenengane ora bakal numpes sawijining negara utawa kutha kanthi cara kang dhalim, sajrone pendhudhuke isih padha nindakake kabecikan lan ndandani kahanan ing bumi, sarta padha nyingkiri tumindak rusak lan angkara murka. Gusti Allah iku Maha Adil, ora pisan-pisan tumindak dhalim marang para kawulane. Yen ana sawijining negara utawa kutha kang dibedhol, iku ora liya amarga pendhudhuke wis padha nindakake kerusakan, kaya ta kafir, tumindak dhalim, lan nglakoni maksiat. Dadi, karusakan iku minangka akibat saka tumindake manungsa dhewe, dudu saka kersane Gusti Allah kang tanpa alesan. Mula, ayat iki nuduhake menawa Gusti Allah iku adil lan ora bakal nyirnakake sawijining kaum kang isih ana wong-wong kang padha nindakake perbaikan lan kabecikan.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake menawa Gusti Allah iku Maha Adil, ora bakal numpes sawijining kaum tanpa sebab kang jelas.
• Nuduhake pentinge tumindak becik lan ndandani kahanan ing masyarakat, amarga kuwi bisa dadi sebab keslametan saka azab.
• Menehi pangarep-arep marang manungsa, menawa sajrone isih ana wong kang nindakake kabecikan, Gusti Allah isih paring welas asih lan ora enggal-enggal numpes.
• Ngajak manungsa supaya tansah nyingkiri tumindak rusak, dhalim, lan maksiat, amarga kuwi bisa nuwuhake karusakan.
• Nggambarake menawa Islam iku agama kang ngajak marang perbaikan lan kabecikan, sarta nglarang tumindak angkara murka.