ሱረቱ ሁድ — አንቀጽ 117

የቃላት ፍች፡-

• لِيُهْلِكَ الْقُرَىٰ፡- ከተሞችን ለማጥፋት (በቅጣት ለማውደም)
• بِظُلْمٍ፡- በበደል (ከእርሱ ወገን በሆነ በደል)
• مُصْلِحُونَ፡- መልካም ሰሪዎች፣ እምነትን ያጸኑና በመሬት ላይ በጎን ሥራ የሚተጉ

የአንቀጹ ትንታኔ፡-

አንቀጹ እንዲህ ይላል፡- «ጌታህ (አላህ) የከተሞችን ሰዎች በበደል የሚያጠፋ አይደለም፣ እነርሱ ጥገና ሰሪዎች ሆነው ሳሉ።» ይህ ማለት አላህ በራሱ ወገን በደል የሚሠራ አይደለም፤ ንጹሕ ሰዎችን በበደል አያጠፋም። አላህ ከተሞችን የሚያጠፋው ሕዝቦቿ በመሬት ላይ እምነትን ትተው ወደ ክህደትና በደል ሲዞሩ፣ በመካከላቸው በደልና ማጭበርበር ሲስፋፋ፣ ጸሎትንና በጎ ሥራን ሲተዉ ብቻ ነው። ነገር ግን ሕዝቦቿ አማኞችና በመሬት ላይ መልካም ሥራ የሚሠሩ፣ ማስተካከልን የሚፈጽሙ ከሆኑ፣ አላህ እነርሱን በቅጣት አያጠፋቸውም። ይህ የአላህ ቸርነትና ፍትሕ ማሳያ ነው፤ ቅጣቱ የሚመጣው በሰዎች ላይ በደልና ማጥፋት ሲስፋፋ ብቻ ነው።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. አላህ በጣም ርኅሩኅና መሐሪ ነው፤ ባሮቹን በበደል አያጠፋም፤ ቅጣቱ ሁሉ በፍትሕ ላይ የተመሠረተ ነው።
2. የሕብረተሰብ ደኅንነትና መትረፍ የተመካው በእምነትና በመልካም ሥራ ላይ ነው፤ ማኅበረሰብ በጎ ሥራን እስከሚሠራ ድረስ የአላህ ጥበቃ ይኖረዋል።
3. አንድ ሰው በራሱ ላይ ብቻ ሳይሆን በማኅበረሰቡ ላይም ተጽዕኖ እንዳለው ያስታውሰናል፤ መልካም ሥራ የሕብረተሰቡን መትረፍ ያስከትላል።
4. አንቀጹ በአላህ ፍትሕ ላይ እምነትን ያጠነክራል፤ አላህ ከባሮቹ ጋር በፍትሕ ይገናኛል እንጂ በበደል አይደለም።
5. ለአማኞች ተስፋን ይሰጣል፤ አላህ በጎ ሥራን የሚሠሩ ሕዝቦችን አያጠፋም፤ ይህ ደግሞ ወደ መልካም ሥራ ያነሳሳል።