சூரா ஹூத் — வசனம் 117

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• لِيُهْلِكَ – அழிக்க வேண்டும் என்பதற்காக.
• الْقُرَىٰ – ஊர்கள் (நகரங்கள், கிராமங்கள்).
• بِظُلْمٍ – அநியாயமாக (அவர்கள் மீது அநீதி இழைத்தோ என்பது போன்ற பொருளில்).
• مُصْلِحُونَ – நல்லோர், சீர்திருத்தம் செய்பவர்கள், நன்மை செய்பவர்கள்.

விளக்கம்:

நபியே! உமது இறைவன், எந்த ஒரு ஊரையும் அதன் மக்கள் நல்லவர்களாகவும், நிலத்தில் சீர்திருத்தம் செய்பவர்களாகவும், நன்மையான செயல்களைச் செய்து, குழப்பமும் அழிவும் ஏற்படுத்தாதவர்களாகவும் இருக்கும் நிலையில், அவர்களை அநியாயமாக அழிப்பவன் அல்ல. அவன் மிகத் தூய்மையானவன்; தன் படைப்புகளுக்கு அநீதி இழைப்பதை விட்டும் முற்றிலும் உயர்ந்தவன். மாறாக, ஒரு ஊரின் மக்கள் அநீதி இழைத்து, அழிவை ஏற்படுத்தி, நிலத்தில் குழப்பம் விளைவித்து, நம்பிக்கை மறுத்து, பாவச் செயல்களில் ஈடுபடும்போதே அவர்களை அவன் அழிக்கிறான். இறைவனின் தண்டனை, அவனது நீதிக்கேற்பவே அமையும்; அது அநியாயமானதல்ல. அவன் தன் அடியார்களுக்கு நன்மையையே விரும்புகிறான்; அவர்கள் நல்ல நிலையில் இருக்கும்போது அவர்களை அழிப்பதில்லை.

பயன்கள்:

1. இறைவன் மிக நீதியுள்ளவன் என்பதையும், அவன் தன் அடியார்களுக்கு அநியாயம் செய்யமாட்டான் என்பதையும் இந்த வசனம் நமக்கு உறுதிப்படுத்துகிறது. இது நம் இதயங்களில் இறைவன் மீது அன்பையும் நம்பிக்கையையும் வளர்க்கிறது.
2. நன்மை செய்வதும், சீர்திருத்தத்தில் ஈடுபடுவதும் ஒரு சமூகத்தின் பாதுகாப்பிற்கும், அழிவிலிருந்து தப்புவதற்கும் காரணமாக அமைகிறது என்பதை அறிய முடிகிறது. எனவே, ஒவ்வொருவரும் தன் சமூகத்தில் நல்லறங்களைச் செய்ய முன்வர வேண்டும்.
3. இறைவனின் தண்டனை எப்போதும் குற்றத்திற்கேற்பவே இருக்கும்; அது தண்டனைக்குரிய செயல்களைச் செய்பவர்களுக்கே வரும். எனவே, நாம் பாவங்களை விட்டு விலகி, நல்லொழுக்கத்தைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.
4. இந்த வசனம் நமக்கு நம்பிக்கையை அளிக்கிறது: ஒரு சமூகத்தில் நல்லவர்கள் இருந்தால், அந்தச் சமூகம் இறைவனின் அருளுக்கு உரித்தாகும்; அழிவு அவர்களைத் தீண்டாது. இது நல்லவர்களாக வாழ்வதற்கான ஊக்கத்தை அளிக்கிறது.