Surah Ibrahim — Aya 46

Ma’anonin Kalmomi:

• "Makarsu": Makircinsu da shirinsu na cutar da Manzon Allah (SAW) da kuma dakile addinin Musulunci.
• "Tazula minhul jibal": Dutse ya tashi daga wurinsa ya koma wani wuri.

Tafsirin Ayar:

Lalle ne waɗannan masu kafirci sun shirya makircinsu na neman kashe Manzon Allah (SAW) da kuma dakile da’awarsa, amma Allah (SWT) yana sane da dukkan makircinsu, kuma babu wani abu da ya ɓoye a gare Shi. Makircinsu yana a wurin Allah a adana, kuma zai yi musu sakamako a kansa ba tare da ya ɓace ba. Kuma makircinsu ba shi da wani ƙarfi ko tasiri, domin ko da sun yi ƙoƙari sosai, ba zai iya kawar da duwatsu daga wurarensu ba, balle ma ya shafe addinin Allah ko ya hana nufinSa. A gaskiya, makircinsu ya koma a kansu ne kawai, kuma ba su cutar da Allah da komai ba, amma sun cutar da kansu ne kawai. Wannan yana nuna raunin makircinsu da rashin amfaninsa, sabanin makircin Allah da yake da ƙarfi kuma yana iya halaka masu laifi.

Fa’idojin Ayar:

1. Imani da cewa Allah (SWT) yana lura da dukkan ayyukan bayi, kuma babu wani makirci da zai ɓoye a gare Shi, don haka ya kamata mu dogara gare Shi kuma mu natsu da sanin cewa Shi ne Mai tsare mu.
2. Makircin kafirai da maƙiyan addini ba shi da wani tasiri a gaban ikon Allah, don haka kada mu ji tsoron makircinsu, amma mu tsaya tsayin daka a kan addininmu.
3. Wannan ayar tana ƙarfafa muminai da su tabbata cewa Allah zai taimake su a kan maƙiyansu, kamar yadda ya yi wa annabawa da suka gabata.
4. Tana tunatar da mu cewa duk wanda ya yi wa Allah makirci, to makircinsa zai koma a kansa, domin Allah ba ya son masu makirci.