سوره حجر — آیه 15

معانی کلمات:

• سُکِّرَتْ: بسته و مسدود شد، یا دچار اختلال و سحر شد.
• مَسْحُورُونَ: جادو شدگان، کسانی که عقل و دیدشان تحت تأثیر سحر قرار گرفته است.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه میفرماید که اگر ما درِ آسمان را بر روی کافران بگشاییم و آنها پیوسته به بالا صعود کنند تا عجایب ملکوت آسمان را با چشم خود ببینند، باز هم ایمان نمیآورند و در برابر این معجزهٔ آشکار، بهانهجویی میکنند. آنها میگویند: «چشمان ما بسته و مسحور شده است و آنچه میبینیم واقعیت ندارد؛ بلکه ما گروهی هستیم که جادو شدهایم و محمد (صلیاللهعلیهوسلم) ما را سحر کرده است.» این سخن نشاندهندهٔ لجاجت و عناد شدید آنان است؛ زیرا حتی با مشاهدهٔ معجزات آشکار، به جای تسلیم شدن در برابر حق، آن را به سحر و جادو نسبت میدهند و از پذیرش حقیقت سرباز میزنند. این آیه بیانگر آن است که کفر و انکار، ریشهای در دلهای آنان دوانده و هیچ معجزهای نمیتواند آنها را هدایت کند، مگر آنکه خداوند بخواهد.

فواید و پیامهای آیه:

• انسانِ لجوج و عنود، حتی با دیدن روشنترین معجزات نیز ایمان نمیآورد؛ بنابراین هدایت تنها به دست خداست و پیامبران فقط وظیفهٔ ابلاغ دارند.
• این آیه نشان میدهد که دلهای سخت و آلوده به گناه، توانایی درک حقایق را از دست میدهند و به جای عبرت گرفتن، به انکار و بهانهجویی روی میآورند.
• برای مؤمنان، این درس را دارد که در برابر انکار و تکذیب مخالفان، صبور باشند و بدانند که رسالتشان فقط ابلاغ است و نتیجهٔ هدایت با خداست.
• همچنین انسان را به تواضع در برابر حق دعوت میکند تا با دیدن نشانههای الهی، زودتر تسلیم شود و از سرنوشت تلخ کافران عبرت بگیرد.