سوره حجر — آيت 27

1) لفظن جي معنيٰ:

• الْجَانَّ: جنّ جو پيءُ، يعني ابليس. (ڪن مفسرن چيو آهي ته جنّ جي نسل جو باني).
• مِن قَبْلُ: اڳ، يعني آدم عليہ السلام کي پيدا ڪرڻ کان اڳ.
• نَّارِ السَّمُومِ: سخت گرمي واري باھ، اها باھ جنهن ۾ دونهون نه هجي ۽ ان جي گرمي تمام تيز هجي.

2) آيت جي تفسير:

الله تعاليٰ ٻڌايو ته اسان جنّ کي، يعني سندس پيءُ ابليس کي، آدم عليہ السلام کي پيدا ڪرڻ کان اڳ پيدا ڪيو هو. ان کي سخت گرمي واري باھ مان پيدا ڪيو ويو، اها باھ جنهن جي گرمي نهايت شديد هجي ۽ ان ۾ دونهون به نه هجي. اهڙي طرح جنّ جو اصل ۽ بنياد باھ آهي، جڏهن ته انسان جو بنياد مٽي آهي. هي آيت ان ڳالهه جي ياد ڏياري ٿي ته الله تعاليٰ مختلف مخلوقات مختلف شين مان پيدا ڪيون آهن ۽ هر هڪ جي پيدائش جو هڪ الڳ مقصد ۽ حڪمت آهي.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• الله تعاليٰ جي قدرت ۽ حڪمت جي نشاني آهي ته هن انسان کي مٽيءَ مان ۽ جنّ کي باھ مان پيدا ڪيو، ۽ ٻنهي کي مختلف خاصيتون عطا ڪيون.
• ان آيت مان معلوم ٿئي ٿو ته جنّ به الله جي مخلوق آهن ۽ انهن جي پيدائش جو به هڪ مقصد آهي، تنهنڪري اسان کي انهن جي باري ۾ الله ۽ سندس رسول ﷺ جي ٻڌايل ڳالهين تي ئي يقين رکڻ گهرجي.
• هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته اسان پنهنجي پيدائش ۽ مقصد بابت سوچيون ۽ الله جي نعمتن جو شڪر ادا ڪيون، ڇاڪاڻ ته اسان کي بهترين شيءِ يعني مٽيءَ مان پيدا ڪيو ويو ۽ اسان کي عقل ۽ هدايت به عطا ڪئي وئي.
• قرآن مجيد ۾ اهڙيون ڳالهيون اسان جي ايمان کي وڌائين ٿيون ۽ اسان کي الله جي وحدانيت ۽ سندس قدرت تي وڌيڪ يقين ڏيارين ٿيون.