سوره حجر — آیه 53

معانی کلمات:

• لا تَوْجَلْ: نترس و نگران مباش (از ماده «وَجَل» به معنای ترس و هراس).
• نُبَشِّرُكَ: مژده و بشارت میدهیم به تو.
• غُلامٍ عَلِیمٍ: پسری دانا و بسیار آگاه (در دین و دانش).

تفسیر آیه:

هنگامی که فرشتگان به صورت انسانهایی نیکوچهره بر حضرت ابراهیم علیهالسلام وارد شدند و سلام کردند، ایشان برای پذیرایی از آنان گوسالهای بریان آورد، اما چون دیدند دست به غذا نمیزنند، در دلش از آنان احساس ترس و نگرانی کرد. فرشتگان که این حالت را در او دیدند، برای آرام کردن او گفتند: «نترس و هراسان مباش! ما برای تو مژدهای شادیآور آوردهایم؛ ما از سوی پروردگارت فرستاده شدهایم تا به تو بشارت دهیم که پسری خواهی داشت که در کودکی دانا و در بزرگسالی حکیم خواهد بود؛ پسری که خداوند او را به علم و دانش بسیار و فهم عمیق در دین مخصوص گردانیده است.» این پسر، حضرت اسحاق علیهالسلام بود که خداوند او را به عنوان پیامبری بزرگ و دانا به ابراهیم خلیل عطا فرمود. این بشارت در حالی داده شد که ابراهیم و ساره همسرش هر دو سالخورده بودند و این خود نشانهای از قدرت بیپایان خداوند بود که از پدر و مادری پیر، فرزندی دانا و پاک به وجود میآورد.

فواید و پیامهای آیه:

• مژده دادن به دیگران و ایجاد آرامش در دل آنان، از صفات پسندیده و اخلاق پیامبران است؛ ما نیز باید در برخورد با دیگران، مایه آرامش و امید باشیم، نه ترس و ناامیدی.
• خداوند هرگاه اراده کند، میتواند در غیرمنتظرهترین شرایط، بهترین نعمتها را عطا فرماید؛ پس هیچگاه از رحمت خدا ناامید نشویم، حتی اگر شرایط ظاهری سخت و غیرممکن به نظر برسد.
• علم و دانش، ارزشی والا و هدیهای بزرگ از جانب خداست؛ همانگونه که خداوند پیامبرش را به فرزندی «علیم» بشارت داد، ما نیز باید در زندگی خود و فرزندانمان به دنبال کسب علم و معرفت باشیم و آن را از بهترین نعمتها بدانیم.
• ترس و نگرانی در برابر ناشناختهها طبیعی است، اما مؤمن با یاد خدا و اعتماد به او، این ترس را به آرامش و اطمینان تبدیل میکند؛ چنانکه ابراهیم خلیل با شنیدن سخن فرشتگان، آرامش یافت.