Hicr surəsi — Ayə 54

Kəlmələrin mənaları:

• Əbəşşərtumuni – Mənə müjdə verdinizmi?
• Məssəniyəl-kibər – Mənə qocalıq yetişdi, yəni qocalıq mənə toxundu.
• Fəbimə tübəşşirun – Bəs nə ilə (hansı əsasla) mənə müjdə verirsiniz?

Təfsir:

İbrahim (əleyhis-salam) bu sözləri mələklər ona İshaq adlı bir oğul müjdəsi gətirdikdə, tam heyrət və təəccüb içində dedi. O, yaşının çox irəlilədiyini, bədəninin qocalıqdan zəiflədiyini, həyatının axır dövrünə çatdığını görürdü. Belə bir vəziyyətdə ona oğul müjdəsi verilməsi ağlın qəbul etmədiyi, adətən mümkün görünməyən bir iş idi. Buna görə də o, mələklərə müraciətlə dedi: "Mənə oğul müjdəsi verirsiniz? Halbuki mən qocalığa çatmışam, yaşım son həddədir. Bəs hansı səbəbə və hansı əsasa görə mənə bu müjdəni verirsiniz? Bu necə mümkün ola bilər ki, qocalmış bir insanın övladı olsun?"

Bu, İbrahimin (əleyhis-salam) Allahın qüdrətindən şübhə etdiyi üçün deyildi, əksinə, o, bu müjdənin necə baş verəcəyini öyrənmək və bu xəbərin həqiqiliyini dərk etmək istəyirdi. Çünki o, Allahın hər şeyə qadir olduğunu bilirdi, lakin insan təbiəti belədir ki, adətə zidd olan bir işlə qarşılaşdıqda təəccüblənir və bunun hikmətini soruşur.

Bu ayədən bizə böyük bir dərs vardır: Allahın qüdrəti hər şeyə çatır, O, yaşlı və qoca insanlara da övlad bəxş edə bilər. İbrahim (əleyhis-salam) kimi böyük bir peyğəmbər belə, Allahın qüdrətinin bu təzahürü qarşısında heyrətə gəlirdi. Bu, bizə öyrədir ki, Allahın işində heç bir qeyri-mümkünlük yoxdur, O, istədiyini istədiyi şəkildə yaradır. Ey möminlər! Siz də Allahın qüdrətinə tam inanın və heç bir işdə Onun rəhmətindən ümidinizi kəsməyin. Çünki Allah, qocalıqdan sonra da, çarəsizlikdən sonra da, ümidsizlikdən sonra da qullarına kömək edər və onlara gözlənilməz qapılar açar. İbrahimin (əleyhis-salam) bu heyrəti, əslində, Allahın rəhmətinin genişliyini və qüdrətinin böyüklüyünü göstərir. Belə bir Rəbbə iman gətirən və Ona təvəkkül edən kimsə heç vaxt ümidsizliyə qapılmaz!