Surja El-Hixhr — Ajet 56

Kuptimi i fjalëve:

• Jeknet (يَقْنَطُ): dëshpërohet, humb shpresën.
• Rahmeti (رَحْمَةِ): mëshira, dhuntia dhe mirësia e Allahut.
• Dallunët (الضَّالُّونَ): të humburit, ata që janë larguar nga rruga e drejtë dhe nuk e njohin Zotin e tyre siç duhet.

Tefsiri i ajetit:

Kur Ibrahimi a.s. mori lajmin e gëzueshëm se do t’i lindte një djalë, edhe pse ishte në moshë të shtyrë dhe gruaja e tij ishte sterile, ai u habit dhe pyeti: "Si mund të më jepni këtë lajm të mirë, kur unë jam plakur?" Por, kur engjëjt i shpjeguan se ky është urdhër i Allahut, ai e kuptoi menjëherë dhe tha: "Kush mund të dëshpërohet nga mëshira e Zotit të tij, përveç atyre që janë të humbur dhe nuk e njohin fuqinë e Allahut?" Me këtë ai shprehu bindjen e tij të plotë se Allahu është i Fuqishëm për çdo gjë dhe se mëshira e Tij përfshin gjithçka. Dëshpërimi nga mëshira e Allahut është shenjë e mosnjohjes së Tij dhe e largimit nga rruga e drejtë, sepse ai që e njeh Zotin e tij, e di se fuqia e Tij nuk kufizohet me ligjet e natyrës dhe se Ai është në gjendje të bëjë çfarë të dojë.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Shpresa në mëshirën e Allahut është cilësi e besimtarëve të vërtetë, sepse ata e dinë se Allahu është i Gjithëfuqishëm dhe i Mëshirshëm.
2. Dëshpërimi nga mëshira e Allahut është një mëkat i madh dhe shenjë e humbjes, sepse tregon mosbesim në fuqinë e Allahut.
3. Edhe pejgamberët hasin në situata që duken të pamundura, por ata nuk e humbin shpresën, sepse e dinë se Allahu është Zot i çdo gjëje.
4. Ky ajet na mëson që në çdo vështirësi duhet t’i drejtohemi Allahut me shpresë dhe besim, sepse Ai është i vetmi që mund të ndryshojë gjendjen tonë.
5. Islami është feja e shpresës dhe e optimizmit, jo e dëshpërimit dhe e pesimizmit, sepse mëshira e Allahut është më e gjerë se çdo gjë.