සූරා අල්-හිජ්ර් — ආයාත් 56

වචනවල අර්ථ:

• යක්නත් (يَقْنَطُ): බලාපොරොත්තු සුන් කර ගැනීම, ශුන්ය වීම.
• රහ්මා (رَحْمَة): දයාව, කරුණාව.
• දාල්ලූන් (الضَّالُّون): මාර්ගය වැරදි ගියවුන්, යහමඟින් ඉවතට හැරුණුවන්.

අර්ථ විවරණය:

ඉබ්රාහීම් (අලය්හිස්සලාම්) තමා වෙත පැමිණි මලායිකාවරුන්ට මෙසේ පැවසීය: "මාගේ පරමාධිපතිගේ දයාව ගැන බලාපොරොත්තු සුන් වන්නේ කවුද? යහමඟින් ඉවතට හැරුණු, අයහපත් මාර්ගයක ගමන් කරන අය හැර වෙන කවුරුන් හෝ එසේ කරන්නේද?"

එනම්, ඉබ්රාහීම් (අලය්හිස්සලාම්) තම වයස ඉතා ඉහළ මට්ටමක පැවතියද, තම බිරිඳද වඳ ව සිටියද, අල්ලාහ්ගේ දයාව හා බලය ගැන කිසිසේත් බලාපොරොත්තු සුන් නොවීය. ඔහු පුත්රයෙකු ලැබීමේ ශුභාරංචිය ගැන පුදුමයට පත් වූයේ අල්ලාහ්ගේ හැකියාව ගැන සැක කිරීම නිසා නොව, මෙවැනි තත්ත්වයක් තුළ දරුවෙකු ලැබීම සාමාන්ය දෙයක් නොවන නිසා පුදුමයට පත් වීම පමණි. එබැවින් ඔහු පැහැදිලි කළේ, අල්ලාහ්ගේ දයාවෙන් බලාපොරොත්තු සුන් වීම යනු ඉතා විශාල පාපයක් බවත්, එය සිදු කරන්නේ යහමඟ වැරදි ගිය, අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයෙන් ඉවතට හැරුණු අය පමණක් බවත්ය. එසේම, අල්ලාහ්ගේ දයාවෙන් බලාපොරොත්තු සුන් වීම අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් ආරක්ෂා වී ඇතැයි සිතීම වැනිම විශාල වරදකි.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ දයාව අතිමහත්ය. ඔහුගේ දයාවෙන් බලාපොරොත්තු සුන් වීම කිසිසේත් සුදුසු නොවේ. තත්ත්වය කෙතරම් අසීරු වුවද, අල්ලාහ්ගේ හැකියාව හා දයාව ගැන විශ්වාසය තබා සිටිය යුතුය.
2. අල්ලාහ්ගේ දයාවෙන් බලාපොරොත්තු සුන් වීම යනු යහමඟින් ඉවතට හැරීමේ ලක්ෂණයකි. එබැවින් සැබෑ දැහැමියෙකු කිසි විටෙකත් අල්ලාහ්ගේ කරුණාව ගැන ශුන්ය නොවිය යුතුය.
3. ඉබ්රාහීම් (අලය්හිස්සලාම්) ගේ ආදර්ශය අපට පෙන්වා දෙන්නේ, අල්ලාහ්ගේ පොරොන්දු ගැන ස්ථිර විශ්වාසයක් තබා ගත යුතු බවත්, ඔහුගේ බලයට කිසිදු සීමාවක් නොමැති බවත්ය. අල්ලාහ් කැමති විටෙක, කිසිදු ක්රමයකින් තොරව දේවල් සිදු කරන්නට ඔහුට හැකිය.
4. මෙම ආයාව තුළින් අපට ඉගෙන ගත හැක්කේ, අල්ලාහ්ගේ දයාව හා ශුභාරංචි ගැන ප්රීති වීම සහ ඒවා ගැන කතා කිරීම දැහැමියන්ගේ ගුණාංගයක් බවයි. එමෙන්ම, අල්ලාහ්ගේ දයාවෙන් බලාපොරොත්තු සුන් වීමෙන් වැළකී සිටීම ඉමහත් වැදගත්කමක් ඇති කරුණකි.