സൂറ അൽ-ഹിജ്റ് — ആയത്ത് 56

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• യഖ്നത് (يَقْنَطُ): നിരാശപ്പെടുക, പ്രതീക്ഷ കൈവെടിയുക.
• ദ്ദാല്ലൂൻ (الضَّالُّونَ): വഴിപിഴച്ചവർ, സത്യമാർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് തെറ്റിപ്പോയവർ.

വ്യാഖ്യാനം:

ഇബ്രാഹീം നബി (അലൈഹിസ്സലാം) തന്റെ അതിഥികളായ മലക്കുകളോട് പറഞ്ഞു: "എന്റെ രക്ഷിതാവിന്റെ കാരുണ്യത്തിൽ നിന്ന് നിരാശപ്പെടുന്നതാരാണ്? വഴിപിഴച്ചവരല്ലാതെ മറ്റാരും അങ്ങനെ ചെയ്യുകയില്ല." അതായത്, സത്യമാർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് തെറ്റിപ്പോയവരും അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തെയും കഴിവിനെയും കുറിച്ച് തെറ്റിദ്ധരിച്ചവരും മാത്രമേ അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തിൽ നിരാശപ്പെടുകയുള്ളൂ. ഇബ്രാഹീം നബി (അ) ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞത്, തനിക്ക് സന്താനം ജനിക്കുമെന്ന വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ അത്ഭുതം പ്രകടിപ്പിച്ച സന്ദർഭത്തിലാണ്. അദ്ദേഹം അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തെക്കുറിച്ച് നിരാശപ്പെട്ടിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, വാർദ്ധക്യത്തിൽ സന്താനം ലഭിക്കുമെന്നത് അദ്ഭുതകരമായി തോന്നിയതിനാൽ അത് ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കുകയായിരുന്നു. അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തിൽ നിരാശപ്പെടുന്നത് വലിയ പാപവും സത്യമാർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നുള്ള വ്യതിചലനവുമാണ്.

പാഠങ്ങൾ:

1. അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തിൽ നിരാശപ്പെടുന്നത് വിശ്വാസിയുടെ സ്വഭാവമല്ല; അത് വഴിപിഴച്ചവരുടെ മാത്രം ലക്ഷണമാണ്.
2. ഏത് സാഹചര്യത്തിലും അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തെക്കുറിച്ച് പ്രതീക്ഷയുള്ളവരായിരിക്കണം; അവന്റെ കഴിവിനെ ചെറുതായി കാണരുത്.
3. പ്രായമോ സാഹചര്യമോ എത്ര പ്രതികൂലമായാലും അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തിന് അതിരുകളില്ല; അവൻ ഇച്ഛിക്കുമ്പോൾ അസാധ്യമായ കാര്യങ്ങൾ സാധ്യമാക്കുന്നു.
4. നബിമാരുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് നാം പഠിക്കുന്നത്, പ്രതിസന്ധികളിലും പ്രതീക്ഷ കൈവെടിയാതെ അല്ലാഹുവിൽ ഭരമേൽപ്പിക്കണം എന്നതാണ്.
5. അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷയാണ് വിശ്വാസിയെ ക്ഷമയും സ്ഥൈര്യവും ഉള്ളവനാക്കുന്നത്; നിരാശയാകട്ടെ, വിശ്വാസത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നു.