Surah An-Nahl — Aya 124

Ma’anar Kalmomi:

• السَّبْتُ (Asabar): Rana ce da aka ba wa Yahudawa umurnin su keɓe ta domin ibada, amma sun saba a cikinta.
• اخْتَلَفُوا فِيهِ: Sun saɓa wa annabinsu a cikin wannan rana, inda wasu suka ɗauke ta, wasu kuma suka ƙi.

Tafsiri:

Lalle ne Allah Ya sanya wa Yahudawa wajibcin girmama ranar Asabar da keɓe ta domin ibada, ba domin ita ce mafi kyawun rana ba, amma saboda sun saɓa wa annabinsu a cikin ranar Juma’a da aka umarce su da su girmama ta. Sun canza ta zuwa Asabar bisa son zuciyarsu, bayan da aka nuna musu gaskiya. Don haka Allah Ya dora musu wannan wajibcin a matsayin jarrabawa da horo. Sa’an nan Ya ce: “Kuma lalle ne Ubangijinka, ya kai Annabi Muhammad (S.A.W.), zai yi hukunci a tsakaninsu a Ranar Kiyama a kan abin da suka saɓa wa juna a cikin addini, kuma zai saka wa kowane ɓangare abin da ya cancanta – mai bi da bi, mai saɓawa da azaba.”

Fa’idodi:

1. Nuna cewa bin umurnin Allah da ManzonSa shine tushen alheri, kuma saɓawa yana jawo nauyi da wahala.
2. Ƙarfafa wa Musulmi su riƙe ranar Juma’a da girmamawa, domin ita ce rana da Allah ya zaɓa wa wannan al’umma.
3. Tabbatar da cewa hukunci na ƙarshe a kan saɓani yana nan a Ranar Kiyama, don haka kada mu yi ta gardama a kan addini, amma mu bi gaskiya.
4. Nuna cewa Allah Mai adalci ne, ba ya barin wani mai laifi, kuma ba ya ɓata wa mai kyau lada.