سوره نحل — آیه 39

معانی کلمات:

• لِيُبَيِّنَ: تا روشن و آشکار سازد.
• يَخْتَلِفُونَ: اختلاف میکنند، در آن نزاع و کشمکش دارند.
• كَاذِبِينَ: دروغگویان.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه دلیل و حکمت برپایی رستاخیز را بیان میکند و میفرماید که همه انسانها را در روز قیامت زنده میکند تا حقیقت آنچه را که در دنیا درباره آن اختلاف میکردند، برایشان روشن و آشکار سازد. آنان در مسائلی مانند توحید و یکتاپرستی، نبوت و رسالت پیامبران، و اصل معاد و رستاخیز اختلاف داشتند؛ گروهی حق را پذیرفتند و گروهی آن را انکار کردند. خداوند در آن روز بزرگ، پرده از حقیقت برمیدارد و به همه نشان میدهد که حق با چه کسی بوده است. همچنین هدف دیگر این است که کافران و منکران معاد که با قسمهای دروغین ادعا میکردند هرگز رستاخیزی در کار نیست، به یقین درک کنند که در ادعای خود دروغگو بودهاند و به خطای بزرگ خود پی ببرند، هرچند این آگاهی در آن روز دیگر سودی برایشان ندارد.

فواید و پیامهای آیه:

• روز قیامت روز ظهور حقایق و برطرف شدن همه ابهامات و اختلافات است؛ آنجا همه چیز روشن میشود و هیچ جای تردید باقی نمیماند.
• انکار معاد و رستاخیز ریشهای جز جهل و تکبر ندارد و سرانجام کافران به دروغگویی خود اعتراف خواهند کرد.
• این آیه مؤمنان را به صبر و استقامت در برابر مخالفان دعوت میکند؛ چرا که خداوند در روز موعود، حقانیت آنان را آشکار خواهد ساخت.
• آگاهی از این حقیقت که همه چیز در پیشگاه الهی ثبت است و روزی پرده از آن برداشته میشود، انسان را به پرهیز از اختلافات بیهوده و جستوجوی حقیقت با دلی پاک و خالص سوق میدهد.