سوره نحل — آیه 47

معانی کلمات:

• تَخَوُّف: به معنای نقصان و کاستن تدریجی است؛ یعنی گرفتن جانها و اموال اندکاندک تا نابودی کامل.

تفسیر آیه:

آیا کافران که پیوسته در برابر حق، نیرنگ میبافند و مکر میورزند، از این ایمن شدهاند که خداوند آنان را در حالی که از عذاب او میترسند و هراساناند، فرو گیرد؟ یا آنکه ایشان را به نقصان تدریجی در اموال و جانها و ثمرات گرفتار سازد تا به تدریج نابود شوند؟ خداوند بر هر حالتی قادر است و هیچ چیز او را ناتوان نمیسازد؛ چه آنان در حال ترس باشند و چه در حال امنیت. اما پروردگار شما نسبت به بندگانش بسیار مهربان و رحیم است؛ چرا که با وجود قدرت کامل بر عذاب، در عقوبت شتاب نمیکند و مهلت میدهد تا بندگان بهسوی او بازگردند و توبه کنند.

فواید و پیامهای آیه:

• مهلت دادن خداوند به گناهکاران، نشانه رحمت و لطف اوست و فرصتی برای بازگشت و اصلاح است.
• هیچکس از قدرت خداوند گریزی ندارد؛ چه در حال ترس باشد و چه در حال امنیت، اراده الهی بر همه چیز چیره است.
• عذاب الهی تنها به صورت ناگهانی نیست؛ بلکه میتواند به تدریج و با کاستن از نعمتها و برکات رخ دهد تا انسان بیدار شود.
• رحمت خداوند بر غضب او پیشی گرفته است؛ او بندگان را به توبه و انابه دعوت میکند و درِ رحمت را همیشه باز نگه داشته است.
• این آیه انذاری است برای همه تا از غفلت بیرون آیند و بدانند که امنیت از عذاب الهی، خیالی باطل است؛ اما در عین حال، امید به رحمت الهی را نیز زنده نگه میدارد.