Suurah An-Nahl — Aayad 47

Macnaha Erayada:

• عَلَى تَخَوُّفٍ: waxaa loola jeedaa in Ilaahay caddibaaddiisa ku qabto iyagoo ka naxsan oo cabsanaya, ama si tartiib-tartiib ah u naqiso xoolahooda iyo noloshooda.

Tafsiirka:

Ayahdan waxaa ku jira digniin iyo hanjabaad ku socota gaalada iyo kuwa diidaya xaqa. Ilaahay wuxuu waydiinayaa: Ma waxay ka ammaan yihiin in Eebe dhulka ku liqo sidii uu ku liqay Qaaruun? Ama uu caddibaad uga yimaado meel aysan ka filanayn? Ama uu ku qabto iyagoo safarrada ku dhex socda oo ku kala geddisan hawlahooda? Ilaahay ma aha mid ku daala, waxbana kama cararaan.

Markaas ayahdu waxay sheegaysaa in Ilaahay uu ku qaban karo iyagoo cabsan oo sugaya caddibaadda, ama uu ku naqiso xoolahooda iyo noloshooda si tartiib-tartiib ah, ilaa ay ku halligmaan. Tani waa caddibaad ka daran caddibaadda degdegga ah, maxaa yeelay waxay tahay caddibaad joogto ah oo ay la noolaanayaan.

Dhammaadka ayahda waxay ku soo xidhantahay raxmad iyo naxariis: "فَإِنَّ رَبَّكُمْ لَرَءُوفٌ رَّحِيمٌ" — Eebihiin waa Raxmaan iyo Naxariis badane, kuma degdego caddibaadda, wuxuuna siiya fursad dadku u toobadkeenaan oo u soo noqdaan.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo ayahdan:

1. Ilaahay waa mid xaqiijinaya caddibaadda, laakiin waa Raxmaan badane oo dadka siiya wakhti ay ku toobadkeenaan.
2. Caddibaadda Ilaahay waxay ku iman kartaa siyaabo kala duwan — mid degdeg ah iyo mid tartiib-tartiib ah — marka dadku ha iska ammaan gelin.
3. Naxariista Ilaahay ayaa ka horraysa caddibaaddiisa; wuxuu doonayaa in dadku toobadkeenaan oo aan caddibaad ku dhacin.
4. Ayahdan waxay ku boorrinaysaa dadka inay xaqiijiyaan cabsida Ilaahay oo ay u soo noqdaan Isaga ka hor inta caddibaaddiisa aysan iman.