Suurah Al-Israa — Aayad 100

Macnaha Erayada:

• Khazaa'in (خَزَائِن): Khasnadaha, meelaha lagu kaydiyo waxyaabaha qaaliga ah.
• Raxmadda (رَحْمَة): Naxariista, deeqda, iyo risqiga Eebe.
• La'amsakteen (لَأَمْسَكْتُمْ): Waad qaban lahaydeen, waad celin lahaydeen oo ma siin lahaydeen.
• Qatuur (قَتُور): Mid aad u bakhayl ah, oo ku cidhiidhisan waxa gacantiisa ku jira.

Tafsiirka:

Waxaad ku dhahdaa (Nabiyow) mushrikiinta: Haddii aad idinku lahaateen khasnadaha risqiga iyo naxariista Eebahay oo dhan, kuwaas oon dhammaanayn, markaas waad celin lahaydeen oo ma siin lahaydeen waxba dadka kale, cabsi aad ka qabtaan inuu risqigu dhammaado oo aad faqri ku dhacdaan. Waxaana ku xusan dabeecadda aadanaha inuu yahay mid bakhayl ah oo ku cidhiidhisan waxa uu haysto, isagoon wax u dheereynin, marka laga reebo mu'uminka Eebe ku hanuuniyey, kaas oo ku bakhayli doona risqigiisa rajadii uu ka qabo abaalmarinta Eebe.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Bakhaylnimadu waa dabeecad xun oo ku dheehan aadanaha, laakiin Iimaanku wuxuu ku taliyaa in laga hortago oo la bixiyo waxa Eebe ku faray, isagoo rajeynaya abaalmarinta Eebe.
2. Risqiga Eebe waa mid aan dhammaanayn, mana yaraado bixintiisa, sidaa darteed waa in aanan ka bakhaylnimada risqiga, maxaa yeelay Eebaa xaggiisa khasnadaha ku jira.
3. Cabsida faqriga waa mid ka mid ah waswaasaha Shaydaanka, kaas oo aadanaha ku xanuunin bixinta khayrka, laakiin mu'uminku waa inuu ku kalsoonaadaa ballanqaadka Eebe ee risqiga.
4. Aayaddu waxay ku tusinaysaa nimcada Eebe ee weyn, oo ah inuu siiyo dadka risqiga iyo naxariista isagoon ka baqayn dhammaansho, taasoo ku tusinaysa weynaantiisa iyo deeqsiimadiisa.
5. Waxay ku boorrinaysaa dadka inay ku bakhayliyaan waxa Eebe siiyay, si ay u helaan ajir weyn, isla markaana ay uga fogaadaan dabeecadda bakhaylnimada ee xun.