Сураи Марьям — Оят 68

1. Маънои калимаҳое, ки дар оят фаҳмиши онҳо лозим аст:

• نَحْشُرَنَّهُمْ: ҳатман ҷамъ хоҳем кард онҳоро.
• الشَّيَاطِينَ: шайтонҳо, яъне девҳо ва ҷинҳои бадкор, ки одамонро гумроҳ мекунанд.
• لَنُحْضِرَنَّهُمْ: ҳатман ҳозир хоҳем кард онҳоро.
• جِثِيًّا: ҷонишинҳо, яъне зону зада нишастагон, ки ин ҳолати хорӣ ва тарсро ифода мекунад.

1. Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло ба зоти муқаддаси Худ қасам ёд мекунад ва мефармояд, ки ҳатман онҳоро, яъне кофиронро, дар рӯзи қиёмат аз қабрҳо зинда гардонда ҷамъ хоҳем кард ва ҳамроҳи онҳо шайтонҳоро низ ҳозир хоҳем кард, зеро ҳар як кофир бо шайтони худ дар як занҷир ба маҳшар оварда мешавад. Сипас ҳамаи онҳоро гирдогирди ҷаҳаннам ҳозир хоҳем кард, дар ҳоле ки онҳо зону зада нишастаанд. Ин нишастан аз шиддати ҳавли он рӯз ва хорӣ ва бечорагии онҳост, ки наметавонанд рост истанд, монанди асир ва ғайра. Онҳо пеш аз дохил шудан ба ҷаҳаннам дар он ҷо мунтазир мешаванд ва аз сахтии он ҳолат ба зону нишастаанд.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят гирифта мешавад:

• Ин оят собит мекунад, ки рӯзи қиёмат ҳақ аст ва ҳамаи одамон аз қабрҳо зинда гардонда мешаванд.
• Кофирон ва шайтонҳо дар он рӯз якҷоя ҳозир карда мешаванд ва ин нишон медиҳад, ки пайравии шайтон оқибати бад дорад.
• Ҳавли рӯзи қиёмат бениҳоят бузург аст, то ҷое ки гунаҳкорон аз шиддати тарс ба зону нишаста, хор ва бечора мешаванд.
• Ин оят одамонро ба андеша водор мекунад, ки дар дунё роҳи рост интихоб кунанд ва аз пайравии шайтон дурӣ ҷӯянд.
• Аллоҳ таъоло ба зоти Худ қасам ёд кардааст, ки ин ҳодиса ҳатман воқеъ мешавад ва ҳеҷ шакке дар он нест.
• Ин оят исломро бо тарғиб ба некӣ ва ҳушдор аз оқибати бад ба дили одамон наздик мекунад ва онҳоро ба сӯи роҳи ҳақ ҳидоят менамояд.