Surat Maryam — Ayat 93

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• إِنْ (in): ora liya, mung.
• كُلُّ (kullu): saben, kabeh.
• مَنْ (man): sapa wae, barang sapa.
• آتِي (ātī): kang teka, kang bakal teka.
• الرَّحْمَٰنِ (ar-Raḥmān): Allah Kang Maha Welas.
• عَبْدًا (ʿabdan): kawula, abdi, kang tunduk lan asor.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nerangake bab kaanane sakabehe makhluk kang ana ing langit lan bumi. Ora ana siji-sijia saka malaikat, manungsa, utawa jin, kajaba kabeh bakal teka ngadhepi Allah ing dina kiamat minangka kawula kang tunduk, asor, lan pasrah marang kaluhurane Allah. Ora ana kang bisa mlayu saka ngarsane Allah, ora ana kang bisa mbantah panguwasane, lan ora ana kang bisa nglawan kersane. Kabeh bakal ngakoni yen dheweke iku kawula, lan Allah iku Gusti Kang Maha Kuwasa. Sanajan ing donya ana kang sombong lan nglawan, ing dina iku kabeh bakal tunduk lan ngasorake awake dhewe ing ngarepe Allah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen kabeh makhluk iku padha, yaiku kawula kang tunduk marang Allah. Mulane ora pantes yen ana manungsa kang sombong lan nglawan marang Allah.
• Kabeh kang ana ing langit lan bumi iku bukti kekuwasane Allah. Sing sapa ngrasakake lan ngerteni bab iki, mesthi tambah iman lan tambah cedhak marang Allah.
• Ayat iki menehi pangarep-arep lan rasa tentrem ing ati, amarga ngerti yen kabeh iku ana ing panguwasane Allah, lan ora ana kang bisa metu saka kersane.
• Kanthi ngerteni yen kabeh bakal ngadhepi Allah ing dina kiamat, kita dijak supaya tansah nyiapake awake dhewe, nindakake kabecikan, lan ninggalake tumindak ala.
• Ayat iki uga nuduhake yen Islam iku agama kang ngandhut piwulang bab tawaduk lan pasrah marang Allah, saengga bisa nggawe ati dadi tentrem lan urip dadi luwih apik.