Surat Maryam — Ayat 92

1. Tembung-tembung sing perlu dimangerteni:

• وَمَا يَنبَغِي: lan ora pantes / ora prayoga / ora mesthi.
• لِلرَّحْمَٰنِ: kanggo Allah sing Maha Welas.
• أَن يَتَّخِذَ: yen Panjenengane njupuk / ndadekake.
• وَلَدًا: anak.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT ngandharake yen ora pantes lan ora prayoga kanggo Panjenengane sing Maha Welas (Ar-Rahman) njupuk anak. Bab iki ora mung ora kelakon, nanging pancen ora bisa lan ora mesthi ana ing dzat Allah. Merga njupuk anak iku biasane dilakoni dening makhluk sing butuh, sing kepengin duwe kanca, utawa sing kurang lan lemah. Dene Allah iku Maha Sugih, ora butuh apa-apa, lan Maha Sampurna, adoh saka sakehing kekurangan. Dadi, pangerten yen Allah duwe anak iku pancen ora cocog karo kamulyan lan keagungane Allah. Allah iku suci lan maha resik saka kabeh pangerten sing ora pantes kanggo Panjenengane.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen Allah iku Maha Sampurna lan ora butuh apa-apa, mula kita kudu ngresiki ati saka pangerten sing salah babagan Allah.
• Kita dadi luwih ngerti yen Islam iku agama sing ngajeni banget marang keagungan Allah, lan ora ngidini pangerten sing nyuda kamulyane Panjenengane.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita tambah tresna marang Al-Qur'an amarga isine tansah nuntun manungsa marang pangerten sing bener lan mulya babagan Allah.
• Ayat iki uga ngelingake supaya kita tansah ngucap lan percaya yen Allah iku siji, ora duwe anak, ora duwe wong tuwa, lan ora ana sing padha karo Panjenengane.