ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 148

የቃላት ማብራሪያ፦

• وِجْهَةٌ (ዊጅሃቱን)፦ የሚያመለክቱበት አቅጣጫ ወይም ቂብላ ማለት ነው።
• مُوَلِّيهَا (ሙወልሊሃ)፦ ወደ እርሱ የሚያዞር፣ የሚያመለክት ማለት ነው።
• فَاسْتَبِقُوا (ፈስተቢቁ)፦ ተጣደፉ፣ ተወዳደሩ ማለት ነው።
• الْخَيْرَاتِ (አልኸይራት)፦ መልካም ሥራዎችን፣ በጎ ተግባራትን ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ሁሉን የሚያውቅ ጌታ በዚህች አንቀጽ ውስጥ ለእያንዳንዱ ሕዝብና ማኅበረሰብ የሚያመለክቱበት የተለየ አቅጣጫ ወይም ቂብላ እንዳለው ይነግረናል። ይህ የቂብላ ልዩነት በራሱ የሚጎዳ አይደለም፤ ምክንያቱም ሁሉም አቅጣጫዎች የአላህ ናቸው፤ አላህ ባዘዘውና በሠራው መሠረት እስከሆነ ድረስ። ዋናው ጉዳይ አቅጣጫ ሳይሆን ታዛዥነትና ቅንነት ነው።

ከዚያም አላህ ሁሉንም አማኞች ወደ በጎ ሥራዎች እንዲጣደፉና እንዲወዳደሩ ይጋብዛል። ይህ ጥሪ ልብን የሚያነቃቃ፣ ሰውን ወደ መልካም ነገር የሚመራ እና በዓለም ላይ ብቻ ሳይሆን በመጨረሻው ዓለምም የሚጠቅም ነው። ሰላትን መስገድ፣ ሶደቃ መስጠት፣ ወላጆችን ማክበር፣ እውነትን መናገር፣ ሌሎችን መርዳት እና መሰል በጎ ተግባራት ሁሉ ከእነዚህ የሚጣደፉባቸው በጎ ሥራዎች ይጠቀሳሉ።

ከዚያም አላህ እንዲህ ይላል፦ እናንተ በማንኛውም ቦታ ብትሆኑ አላህ ሁሉንም በአንድ ቦታ ይሰበስባችኋል። ይህ የሚሆነው በትንሣኤ ቀን ነው። በዚያ ቀን ሁሉም ሰው ከመቃብሩ ተነስቶ በአላህ ፊት ይቀርባል፤ ለሠራውም ሥራ ሁሉ ዋጋውን ይቀበላል። መልካም የሠራ መልካምን ያገኛል፤ ክፉ የሠራም ክፉን ያገኛል።

በመጨረሻም አላህ በሁሉም ነገር ላይ ቻይ መሆኑን ይነግረናል። ማንኛውንም ነገር ለማድረግ የማይችል ነገር የለውም። ሰዎችን ከተበተኑበት ቦታ ሁሉ መሰብሰብም፣ ለሥራቸውም ምንዳ መስጠትም ለእርሱ ቀላል ነው።

እንግዲህ አንቀጹ ሁለት ትምህርቶችን ይዟል፦ አንደኛው በበጎ ሥራዎች መጣደፍና መወዳደር፤ ሁለተኛው ወደ አላህ መመለስና ለሥራችን ሁሉ ምንዳ መቀበል። እነዚህን እውነቶች በልባችን አድርገን በዚህ ዓለም ለመጨረሻው ዓለም መልካም ሥራዎችን በመሥራት እንጣደፍ። አላህ ሁሉንም ነገር የሚችል አምላክ ነውና እርሱን ብቻ እንጠራ፣ በእርሱም ላይ እንተማመን።