Sure Bakara — Ayet 243

Kelime Anlamları:

• Elûf (أُلُوف): Binlerce, çok sayıda topluluk. "Elf" kelimesinin çoğuludur.
• Hazer (حَذَر): Korkmak, sakınmak, çekinmek.
• Fe-kâle lehümüllah (فَقَالَ لَهُمُ اللَّهُ): Allah onlara "Ol!" dedi. Bu, emrin gerçekleşmesi anlamında kullanılır.
• Ahyahüm (أَحْيَاهُمْ): Onları diriltti, hayat verdi.
• Zû fadl (ذُو فَضْلٍ): Lütuf ve ihsan sahibi.

Tefsir:

Bu ayet-i kerime, Allah'ın kudretini ve insanların acziyetini gözler önüne seren ibretlik bir kıssayı anlatır. Ey Peygamber! Sen, ölüm korkusuyla binlerce kişi oldukları halde yurtlarını, yuvalarını terk edip kaçan o kimselerin haberini duymadın mı? Onlar, veba salgını veya savaş gibi bir sebepten ötürü ölümden kaçtıklarını zannettiler. Oysa ölüm, Allah'ın takdir ettiği bir kaderdir ve hiçbir kaçış onu engelleyemez.

Allah Teâlâ, onların bu beyhude çabasını bir imtihan vesilesi kıldı. Onlara "Ölün!" dedi ve onlar da oldukları yerde topluca ölüverdiler. Bu, onların kaçışlarının ne kadar faydasız olduğunu gösteren kesin bir cevaptı. Sonra Allah, kudretinin büyüklüğünü ve ölümden sonra dirilişin hak olduğunu göstermek için onları tekrar diriltti. Böylece onlar, ecellerinin Allah'ın elinde olduğunu, hiçbir yerin ve hiçbir tedbirin O'nun kazasından kurtulamayacağını bizzat yaşayarak öğrendiler.

Bu kıssada bizler için de büyük dersler vardır. Ey insan! Ölümden kaçmak, ondan kurtulmak demek değildir. Ecel geldiğinde hiçbir güç onu geri çeviremez. Asıl olan, Allah'ın emrine teslim olmak, O'na güvenmek ve kaderine razı olmaktır. Ölüm bir yok oluş değil, aksine Allah'ın izniyle yeni bir hayatın başlangıcıdır. Nitekim bu topluluk öldükten sonra tekrar diriltilerek hem kendilerine hem de sonraki nesillere büyük bir ibret vesilesi oldular.

Allah Teâlâ, insanlara karşı gerçekten büyük bir lütuf ve ihsan sahibidir. Onlara sayısız nimetler vermiş, onları doğru yola iletmiş, peygamberler göndermiş ve kitaplar indirmiştir. Fakat ne yazık ki insanların çoğu bu nimetlere şükretmez. Şükür, nimetin sahibini bilmek ve O'na itaatle karşılık vermektir. Şükretmeyenler, aslında kendi aleyhlerine olanı yapmış olurlar. Çünkü şükür, nimetin artmasına vesiledir. Allah'ın lütfu geniştir, rahmeti boldur; ancak O'nun nimetlerini görmezden gelmek, insanı hüsrana sürükler.

Sevgili kardeşim! Bu ayet bize şunu öğretir: Hayat da ölüm de Allah'ın elindedir. O, dilediğini yaşatır, dilediğini öldürür. Öyleyse O'na güven, O'na dayan ve O'nun yolundan ayrılma. Ölümden korkup da Allah'ın emrini terk etme. Bil ki, Allah'ın takdir ettiği şey mutlaka olacaktır. Önemli olan, o an geldiğinde imanla ve teslimiyetle karşılamaktır. Allah'ın lütfu üzerimizde o kadar büyüktür ki, bizi yoktan var etmiş, sayısız nimetlerle donatmış ve doğru yola iletmiştir. Bu nimetlere şükretmek, O'nu anmak ve O'na ibadet etmekle mümkündür. Unutma ki, şükredenlerin derecesi yükselir, nimetleri artar. Allah'ın rahmetinden ümidini kesme ve O'nun affına sığın. Çünkü O, tövbeleri kabul eden, merhameti bol olan yüceler yücesidir.