Sura Taha — Aya 117

Maana ya maneno:

• فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا: Asije kuwatoa nyinyi wawili (Adamu na Hawa) kutoka Peponi kwa kumtii Ibilisi.
• فَتَشْقَىٰ: Basi utaumia na kutaabika katika dunia kwa kutafuta riziki, chakula, kinywaji, na mavazi.

Ufafanuzi wa Aya:

Mwenyezi Mungu Alimwambia Adamu: Ewe Adamu! Hakika Ibilisi huyu ni adui yako na adui wa mke wako Hawa. Jihadharini naye, wala msimtii kwa kukiuka amri yangu, kwani kama mtamfuata, atawatoa nyinyi wawili kutoka Peponi. Na ukiondolewa humo, utapata taabu na mashaka makubwa duniani; utalazimika kujitafutia riziki kwa jasho na taabu, tofauti na neema na starehe ulizokuwa nazo Peponi. Mwenyezi Mungu Alimtaja Adamu pekee kwa neno "فتشقى" (basi utaumia) ingawa maana inawahusu wote wawili, kwa sababu mwanamume ndiye anayebeba mzigo mkubwa wa kutafuta mahitaji ya familia.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Kuwa na tahadhari dhidi ya adui dhahiri: Aya inatufundisha kuwa Shetani ni adui aliyetangazwa waziwazi, na ni wajibu wetu kumjua na kumepuka njia zake za udanganyifu, kama alivyomuonya Adamu.
2. Kutambua thamani ya Pepo na neema za Mwenyezi Mungu: Kukumbushwa juu ya maisha ya Adamu Peponi kunatufanya tuthamini neema za Mungu na kujitahidi kuzihifadhi kwa kumtii Mwenyezi Mungu.
3. Matokeo ya kumuasi Mungu ni taabu: Aya inaonyesha kwamba kuasi kwa Mungu kunaleta mashaka na taabu, wakati utii wake unaleta raha na furaha. Hii inatuhimiza kushikamana na amri za Mwenyezi Mungu.
4. Wajibu wa mwanamume katika familia: Kwa kumtaja Adamu pekee kwa neno "فتشقى", tunajifunza kwamba mwanamume ana jukumu kubwa la kuwahudumia familia yake, na hii ni fadhila na heshima kwake, si mzigo wa kumlemaza.
5. Huruma ya Mwenyezi Mungu kwa wanadamu: Mungu Alimwonya Adamu kabla ya kuingia katika dhambi, akimwonyesha njia ya kuepuka madhara. Hii inaonyesha upendo wa Mwenyezi Mungu na rehema yake kwa viumbe wake, kwamba Yeye hutangulia kuwaonya kabla ya adhabu.