Suurah Taa-Haa — Aayad 117

Macnada Erayada:

• فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا: Ha idinka bixin labadiinaba (Adem iyo Xaawo).
• فَتَشْقَى: Markaas waad dhibtoonaysaa oo waad ku nugulaan doontaa nolosha adduunka.

Tafsiirka:

Markii Iblis diiday amarka Eebe oo isla weyneeyay, waxaannu u sheegnay Adem: "Ademow, Ibliskan waa col kuu ah adiga iyo Haawaba, ee ka digtoonow isaga oo ha kuu dhex galin khiyaamo iyo waswaas. Ha u adeecin isaga oo kuu faraya inaad cuntaan geedka aan idinka reebnay, haddii kale wuxuu idinka saari doonaa Jannada. Haddii aad ka baxdo Jannada, waxaad la kulmi doontaa dhib iyo shaqo badan oo nolosha adduunka ah — sida beer qodista, cunto raadinta, iyo dhibaatooyin kale oo aad horay uga nabad qabtay Jannada gudaheeda."

Adem waa la digay si uu u ilaaliyo noloshiisa Jannada, balse Iblis wuxuu ugu dhex galay waswaas, wuxuuna Adem ku khiyaaneeyay ilaa uu ka cunay geedka laga reebay, sidaas darteed waxaa ku dhacay waxa Eebe uga digay.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayadda:

1. Colnimada Shaydaan waa run oo waa joogto ah — Shaydaan waa col cad oo dadka ah, wuxuuna rabaa inuu dadka ka fogeeyo Jannada sida uu uga fogeeyay Aabbeheen Adem. Sidaa darteed waa in aan ka feejignaadaa waswaasiisa oo aynaan raacin rabitaankiisa.
2. Eebe waa naxariis badane oo dadka u diga — Eebe wuxuu u digay Adem ka hor inta uusan dhibka ku dhicin, taasoo muujinaysa naxariistiisa iyo inuu doonayo in dadkiisu ku noolaadaan nolol wanaagsan oo farxad leh.
3. Adduunku waa meel dhib iyo shaqo ah — Nolosha adduunku waxay ku xiran tahay dhib iyo dadaal, laakiin Jannadu waa meel nabad iyo xasillooni ah. Sidaa darteed waa in aan u shaqaynaa si aan u helno Jannada.
4. Dumarka waa la ilaaliyaa — Aayadda waxay muujinaysaa in culayska shaqada iyo dhibka nolosha uu saarna yahay ragga, taasoo muujinaysa naxariista Islaamka ee haweenka.
5. Addeecidda Eebe waa sababta nabadgelyada — Inta aan addeecayno Eebe oo aan ka fogaanno waxa uu naga reebay, waxaynu ku noolaanaynaa nabad iyo barako, laakiin marka aan caasiyayno ayaa dhibku ina soo gaadhaa.