Sura Al-Anbija — Werset 59

Znaczenie słów:

• آلِهَتِنَا – naszych bogów (bożków, posągów, które czcili).
• الظَّالِمِينَ – tych, którzy wyrządzają krzywdę, postępują niesprawiedliwie, przekraczają granice.

Tafsir (interpretacja):

Kiedy ludzie proroka Ibrahima (Abrahama) – pokój z nim – powrócili i zobaczyli, że ich bożki zostały rozbite na kawałki i zbezczeszczone, ogarnęło ich przerażenie i gniew. Zaczęli pytać siebie nawzajem: „Kto uczynił to z naszymi bogami? Kto odważył się ich zniszczyć i poniżyć?”. Ich słowa: „Zaprawdę, on należy do niesprawiedliwych” – oznaczały, że według nich sprawca tego czynu był człowiekiem, który przekroczył wszelkie granice, ponieważ ośmielił się znieważyć istoty, które – w ich mniemaniu – zasługiwały na cześć i uwielbienie. Nie wiedzieli jednak, że to właśnie Ibrahim – pokój z nim – uczynił to celowo, aby udowodnić im bezsens ich bałwochwalstwa i skłonić ich do zastanowienia się nad prawdziwą wiarą w Jedynego Boga.

Korzyści płynące z tej wersetu:

1. Pokazuje ona, jak głęboko ludzie są przywiązani do swoich błędnych przekonań i tradycji, nawet jeśli są one pozbawione sensu – a to skłania nas do refleksji nad tym, jak ważne jest poszukiwanie prawdy zamiast ślepego naśladowania przodków.
2. Uczy nas, że prawda wymaga odwagi – Ibrahim nie bał się sprzeciwić całemu społeczeństwu, aby obalić fałszywe bóstwa i wezwać do czci Jedynego Boga, co jest dla nas wzorem w obronie zasad monoteizmu (tawhid).
3. Przypomina nam, że ludzie często nazywają „niesprawiedliwością” to, co w rzeczywistości jest sprawiedliwością i dobrem – dlatego nie powinniśmy oceniać czynów wyłącznie przez pryzmat opinii otoczenia, lecz przez pryzmat tego, co nakazuje Bóg.
4. Werset ten ukazuje, że islam uwalnia człowieka od niewoli fałszywych bogów i przesądów, prowadząc go ku czci Stwórcy, który jest jedynym godnym uwielbienia – co jest największym dobrem dla ludzkości.