Surja El-Enbija — Ajet 59

Kuptimet e fjalëve:

• بِآلِهَتِنَا: me idhujt tanë, që i adhuronim në vend të Allahut.
• لَمِنَ الظَّالِمِينَ: me siguri është prej atyre që kanë kaluar kufijtë e drejtësisë, pra prej mizorëve e kriminelëve.

Tefsiri i ajetit:

Kur populli i profetit Ibrahim (paqja qoftë mbi të) u kthye nga festa e tyre dhe pa idhujt e tyre të thyer e të poshtëruar, ata u habitën dhe filluan të pyesnin njëri-tjetrin me zemërim e habi: "Kush e bëri këtë me zotat tanë? Ai që e bëri këtë, me siguri është prej mizorëve!" Ata e konsideruan këtë vepër si padrejtësi të madhe, sepse sipas tyre, idhujt meritonin nderim e madhërim, dhe kush i thyente ata ishte duke shkelur të drejtën e tyre. Por ata nuk e kuptonin se padrejtësia e vërtetë ishte adhurimi i atyre gurëve të vdekur, që nuk dëgjojnë, nuk shohin dhe nuk sjellin as dobi as dëm. Ata mendonin se po mbrojnë të drejtën e zotave të tyre, ndërsa në realitet po mbrojnë një padrejtësi të trashëguar nga të parët e tyre.

Përfitimet nga ajeti:

1. Thirrja drejt së vërtetës kërkon guxim dhe vendosmëri, edhe kur ajo bie ndesh me traditat dhe besimet e gabuara të popullit.
2. Njerëzit që janë të lidhur pas besimeve të kota, shpesh i quajnë mizorë ata që ua prishin idhujt dhe ua zbulojnë të vërtetën, por padrejtësia e vërtetë është qëndrimi në rrugën e gabuar.
3. Islami na mëson se adhurimi i vetëm Allahut është liria e vërtetë nga robëria ndaj krijesave, dhe se thyeria e idhujve është simbol i pastrimit të zemrës nga çdo gjë që të largon nga Krijuesi.
4. Ky ajet na tregon se edhe kur njerëzit zemërohen kundër së vërtetës, e vërteta mbetet fitimtare, sepse Allahu i mbron të dërguarit e Tij dhe i përkrah ata që luftojnë për rrugën e Tij.