Sure Enbiyâ — Ayet 59

Kelime Anlamları:

• Âlihetinâ: İlahlarımız, tanrılarımız, tapındığımız putlar.
• Zâlimîn: Zalimler, haddi aşanlar, suçlular, haksızlık edenler.

Tefsir:

Kavmi, Hz. İbrahim'in (a.s.) putları kırmak üzere şehri terk ettiği haberini almış ve büyük bir öfkeyle geri dönmüştü. Ancak döndüklerinde gördükleri manzara karşısında dehşete kapıldılar: Tapındıkları, önünde secde ettikleri, kendilerine fayda veya zarar vereceğine inandıkları o kutsal saydıkları putlar, paramparça edilmiş, yerlere saçılmıştı. Bu, onlar için kabul edilemez bir hakaretti.

İşte o anda, şaşkınlık ve öfke içinde birbirlerine dönüp sordular: "Bunu ilahlarımıza kim yaptı?" Ardından da eklediler: "Şüphesiz o, zalimlerdendir." Yani, bu işi yapan kişi, haddini bilmez, saygısız, ilahlarına karşı büyük bir cüretkârlık ve haksızlık etmiş biri olarak görülüyordu.

Onların gözünde zalimlik, putları kırmaktı. Oysa gerçek zalimlik, yaratılmış olan insanın, kendi elleriyle yonttuğu taş parçalarına kulluk etmesi ve bunu savunmasıydı. Onlar, kendilerine hiçbir faydası veya zararı olmayan, konuşamayan, duyamayan, göremeyen cansız varlıkları ilah edinmişlerdi. Bu putlara saygı gösterilmesini isterken, aslında akıllarını ve kalplerini zulme uğratıyorlardı.

Bu kıssa bize, batıl inançlara bağlanan insanların, hakikat karşısında ne kadar şaşkına döndüklerini ve kendi yanlışlarını fark edemediklerini gösterir. Onlar için en büyük suç, kutsal saydıkları batıla dokunmaktı. Oysa Hz. İbrahim (a.s.)'in yaptığı, onları bu kör inançtan kurtarmak, gerçek kulluğa, yalnızca Allah'a (cc) yönelmelerini sağlamaktı.

Sevgili kardeşim, bu ayet bize şu dersi verir: İnsan, alışkanlık haline getirdiği ve büyüklerinden devraldığı yanlışlara o kadar bağlanır ki, hakikat kendisine apaçık gösterilse bile onu reddeder ve hakikati savunanı suçlar. Bizler, hayatımızda hangi değerlere bağlandığımızı sorgulamalıyız. Acaba bizim için gerçekten değerli olan, Allah'ın (cc) rızası mı, yoksa toplumun bize dayattığı, içi boşalmış gelenekler ve batıl inançlar mı? Unutmayalım ki, gerçek kurtuluş, Hz. İbrahim gibi batılı kırıp, yalnızca Allah'a (cc) yönelmektedir. Bu, hem dünyada hem ahirette bizim için en büyük kazançtır. Rabbimiz, bizleri hakikati görüp batıldan yüz çevirenlerden eylesin.