Аль-Анбия сүрөсү — Аят 59

1. Сөздөрдүн мааниси:

• آلِهَتِنَا — "биздин кудайларыбыз" дегенди билдирет; бул жерде алардын өздөрү табынган буттар (айкелдер) тууралуу айтылып жатат.
• الظَّالِمِينَ — "залымдар", башкача айтканда өзүнүн чектеринен чыгып, башкага зыян келтирүүчүлөр, адилетсиздик кылгандар.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Ибрахим (алайхис-салам) алардын чоң майрамына шаардан чыгып кеткенде, алардын сыйынган буттарын талкалап таштаган эле. Эл майрамдан кайтып келип, буттарынын талкаланып, кемсиндирилип жатканын көрүшкөндө, алар бири-биринен: "Биздин кудайларыбызга ушуну ким кылды? Муну кылган адам сөзсүз залымдардан, башкача айтканда өзүнүн чектеринен чыгып, биз ыйык деп эсептеген нерселерди кордогон, күнөөкөр адамдардан болду" — деп сурашты. Алар буттарын улуу жана ыйык деп эсептешчү, ошондуктан аларды талкалаган адамды алардын көз карашы боюнча эң чоң адилетсиздик кылган, залым адам деп аташты. Бирок чыныгы залым — алардын өздөрү эле, себеби алар Аллахка шерик кошуп, жансыз нерселерге сыйынып, акыйкаттан баш тартышкан.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Бул аят бизге акыйкат менен жалгандын ортосундагы айырманы көрсөтөт: адамдар кээде өздөрүнүн жалган ишенимдерин коргоо үчүн акыйкатты айткан адамды "залым" деп аташат, бирок чыныгы залымдык — Аллахка шерик кошуу жана жалганга сыйынуу.
• Ибрахим (алайхис-салам) сыяктуу пайгамбарлар акыйкатты жеткирүүдө эч кандай коркунучтан тайманбай, элдин жалган ишенимдерин сынап, аларды акыйкатка чакырган. Бул бизге да акыйкатты айтууда тайманбастыкка үндөйт.
• Ислам — бул жалган кудайлардан арылып, жалгыз Аллахка баш ийүү дини. Бул аят аркылуу биз жалганга сыйынуунун канчалык зыяндуу экенин жана акыйкаттын канчалык ачык экенин түшүнөбүз.
• Курандагы мындай окуялар бизге тарыхтагы пайгамбарлардын күрөшүн эскертип, акыйкат жолунда бекем турууга, сабырдуу болууга жана Аллахтын жардамы менен акыйкат жеңишке жетерин үйрөтөт.