Suurah Al-Anbiyaa — Aayad 59

Macnada Erayada:

• Aalihayaga (آلِهَتِنَا): Ilaahyadayada ay caabudi jireen.
• Daalimiinta (الظَّالِمِينَ): Kuwa xaqa ku xadgudbay, garta ku dulmooday.

Tafsiirka:

Markii dadkii Nabi Ibraahim (CS) ay ka soo noqdeen safarkoodii, waxay arkeen sanamyadoodii oo jajaban oo la burburiyey. Markaasay is weydiimeen iyagoo yaabban oo caraysan: "Yaa sanamyadayada sidan u jajabiyey? Eebbe yaa ku dulmooday oo ku xadgudbay?" Waxayna ku dheheen: "Ninkii sanamyadan wax yeelay waa daalim, maxaa yeelay wuxuu dhibay wax xaq u leh in la xushmeeyo oo la caabudo."

Waxay u arkeen falalkoodii xun xaasidnimo iyo caabudid aan xaq ahayn, laakiin waxay ku tilmaameen Nabi Ibraahim (CS) daalim, iyagoo aan ogayn inuu yahay mid runta ku jira oo xaqa ugu yeedhaya. Ibraahim (CS) wuxuu jajabiyey sanamyada si uu u muujiyo inay yihiin wax aan waxba tarayn, isagoo raba in dadku Eebbe keliya caabudaan.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

1. Burburinta baadilka waa sharciga nabiyada: Nabi Ibraahim (CS) wuxuu muujiyey in xaqa uu baabi'iyo baadilka, xataa haddii ay dadku ku xanaaqaan. Sidaas oo kale, Muslimku waa inuu ku dadaalo xaqa, isagoon ka cabsanayn eedaha dadka.
2. Daalimku waa mid xaqa ku xadgudba: Dadku waxay u yaqaaniin daalimka qofka xaqa ku xadgudba, laakiin waxay ku kaftameen sanamyadoodii iyagoo u malaynaya inay xaq yihiin. Tani waxay ina baraysaa in aan ka digtoonaanno inaan ku xadgudno xaqa, xataa haddii ay tahay wax aan jeclayn.
3. Ibraahim (CS) wuxuu ahaa geesi runta u dooda: Wuxuu u adkaystay diintiisa, isagoon ka cabsanayn dadkiisa, wuxuuna ku muujiyey in Eebbe keliya uu mutaysan yahay caabudidda. Tani waxay ina dhiirigelisaa inaan u adkaysanno diinta Islaamka, annagoo isku halleynaya Eebbe.
4. Cawaaqibta shirkka waa burbur: Sanamyadii ay caabudi jireen waxay ahaayeen wax aan waxba tarayn, oo ay jajabi karaan dadka. Sidaas oo kale, shirkku waa wax aan faa'iido lahayn, wuxuuna u horseedaa qofka khasaaro weyn.