சூரா அல்-முஃமினூன் — வசனம் 64

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• مُتْرَفِيهِمْ (முத்ரஃபீஹிம்): அவர்களில் செல்வச் செழிப்பும், இன்ப வாழ்வும் பெற்று, செருக்குடன் வாழ்ந்தவர்கள்.
• بِالْعَذَابِ (பில் அதாப்): வேதனையைக் கொண்டு (பிடித்தோம்).
• يَجْأَرُونَ (யஜ்அரூன்): அவர்கள் சத்தமிட்டு அழுது, கதறி, மன்றாடுவார்கள்.

விளக்கம்:

அல்லாஹ் தன் தூதருக்கு (ஸல்) உதவி செய்து, இணைவைப்பவர்களின் தலைவர்களையும், செல்வந்தர்களையும் பிடிக்கும் போது — அதாவது பத்ர் போரில் அவர்களை வேதனையால் பிடித்தபோது — அவர்கள் தங்கள் குரல்களை உயர்த்தி, அல்லாஹ்விடம் மன்றாடி, உதவி தேடி கதறுவார்கள். அந்த நிலையில் அவர்கள் தங்கள் செல்வமோ, அந்தஸ்தோ, பரிவாரங்களோ அவர்களுக்கு எந்தப் பயனும் அளிக்காது என்பதை உணர்ந்து, முழு நிராதரவுடன் அல்லாஹ்வை மட்டுமே நோக்கி அழுவார்கள்.

இது அவர்களின் முந்தைய செருக்கான நிலைக்கு முற்றிலும் மாறானது. ஏனெனில், இவர்கள் முன்பு உலக வாழ்க்கையில் செல்வத்திலும், அதிகாரத்திலும் மூழ்கி, உண்மையை ஏற்க மறுத்து, ஏழைகளையும், பலவீனர்களையும் ஏளனம் செய்து வந்தனர். ஆனால் வேதனை வந்தபோது, அவர்களின் செருக்கு அனைத்தும் மறைந்து, கதறி அழும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டனர்.

பயன்கள்:

1. செல்வமும், அந்தஸ்தும் அல்லாஹ்வின் வேதனையைத் தடுக்க முடியாது என்பதை இது நமக்குக் கற்றுத்தருகிறது. எனவே, அல்லாஹ்வின் கட்டளைகளுக்கு கீழ்ப்படிந்து, அவனிடம் பணிவுடன் இருக்க வேண்டும்.
2. உலக வாழ்க்கையின் இன்பங்களில் மூழ்கி, மறுமையை மறப்பது அழிவுக்கு வழிவகுக்கும் என்பதை இது எச்சரிக்கிறது. நாம் எப்போதும் அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்ந்து, அவனிடம் மன்னிப்புக் கேட்க வேண்டும்.
3. அல்லாஹ்வின் வேதனை வருவதற்கு முன்பே, அவனிடம் திரும்பி, மன்றாடுவது நமக்கு நல்லது. வேதனை வந்த பிறகு கதறுவதால் எந்தப் பயனும் இல்லை.
4. இந்த வசனம், அல்லாஹ்வின் உதவி தன் நல்லடியார்களுக்கு உறுதியாக உள்ளது என்பதையும், அவன் தன் தூதரை (ஸல்) எவ்வாறு பாதுகாத்து, எதிரிகளைத் தண்டித்தான் என்பதையும் நினைவூட்டுகிறது. இது நம் நம்பிக்கையை வலுப்படுத்துகிறது.