Suurah Al-Mu'minuun — Aayad 64

Macnaha ereyada:

• مُتْرَفِيهِم (Mutrafiihim): Kuwa la raaxaystay, kuwa hodanka ah ee xumaanta ku dhex milmay.
• بِالْعَذَابِ (Bil-cazaab): Ciqaabta iyo cadaabta.
• يَجْأَرُونَ (Yaj'aroon): Codkooda kor u qaadaya iyagoo baryaya, gargaar warsanaya, oo dhawaaqaya.

Tafsiirka:

Marka ay timaaddo cadaabtannada kuwa la raaxaystay ee xumaanta ku dhex milmay, kuwaas oo ah madaxdii iyo hormoodkii xumaan ee beeniyay xaqa, waxaa la qabtaa iyagoo ku sugnaa nolol raaxo ah oo ay ku kibir sanayeen. Markaas ayay codkooda kor u qaadaan iyagoo baryaya, gargaar warsanaya, oo dhibkooda qiranaya, laakiin waqtigaas baryadu wax uma tarayso, maxaa yeelay waxay timid markii cadaabtu horey ugu dhacday. Tani waxay ku dhacday gaaladii Quraysh ee Maalintii Badar, markii lagu dilay hormoodkoodii, markaasay ku qayliyeen iyagoo gargaar doonaya, laakiin ma jirin wax iyaga u gargaara.

Faa'iidooyin laga qaato:

1. Ka digtoonaanshaha raaxada iyo hodantinimada: Nolol raaxo ah oo lagu waahoo Ilaahay kuma xasilo, waxayna noqon kartaa sabab u ah cadaab iyo hoos u dhac, haddii aan loo mahadin oo loo adeegin jidka Eebe.
2. Baryada Eebe waa la qaataa inta aysan iman cadaabtu: Marka cadaabtu yimaaddo, baryadu wax uma tarto, sidaas darteed waa in qofku Eebe baryo oo u toobad keeno inta uu caafimaad qabo, ka hor inta aysan iman dhibaatooyinka.
3. Cadaabka Eebe waa caddaalad ku dhaca kuwa xaqa beeniya: Kuwa hormoodka ah ee xumaanta, haddii ay ku raaxaystaan adduunka, ma aha inay u malaynayaan inay ka baxsan doonaan ciqaabta Eebe, maxaa yeelay Eebe waa ka qaadi karaa iyagoo ku jira xilligooda ugu xoogga badan.
4. Dhibaatooyinka ayaa dadka soo celiya xaqa: Marka dadku ay la kulmaan dhibaato, waxay xasuustaan Eebe oo ay baryaan, laakiin waa inay xasuustaan Eebe inta aysan dhibaatooyinku iman, si ay u noqdaan kuwa Eebe u mahad naqa.