Mü'minûn Suresi — Ayet 64

Kelime Anlamları:

• Mütrifîhim: Onların şımarık, refah içinde yaşayan, nimetlere gömülmüş zenginleri ve ileri gelenleri.
• Bi’l-azâb: Azap ile, cezalandırma ile.
• Yec’erûn: Feryat ederler, yüksek sesle bağırıp çağırırlar, yalvarıp yakarırlar.

Tefsir:

Bu ilahî beyan, azgınlıkta ve inkârda ileri giden o şımarık zenginlerin, refah ve bolluk içinde yaşayanların akıbetini haber vermektedir. Onlar, dünya hayatında kendilerini güçlü ve dokunulmaz sanarak hakikati yalanladılar, peygamberlere karşı büyüklendiler. Fakat Allah’ın azabı geldiği an, tüm o kibir ve gururları bir kenara düştü. Nitekim bu ayet, onların azaba yakalandıkları anda çaresizlik içinde feryat ettiklerini, yüksek sesle yardım dilediklerini haber veriyor.

Bu azap, kıyamet gününün dehşeti olabileceği gibi, Bedir savaşında müşriklerin ileri gelenlerinin helak edilmesi gibi dünyadaki bir ceza da olabilir. Her iki durumda da gerçek birdir: İnsan, Allah’ın kudreti karşısında acizdir. Nimet ve refah, insanı Allah’a karşı şımartmamalı; aksine şükretmeye vesile olmalıdır. O şımarık zenginler, azap geldiğinde ne malları ne de mevkileri onları kurtarabildi; sadece çaresizce feryat etmekten başka ellerinden bir şey gelmedi.

Bu ayet, bizlere önemli bir ders verir: Allah’ın nimetleriyle şımarıp O’na isyan etmek, insanı zelil ve perişan eder. Oysa iman eden ve şükreden bir kul, her hâlükârda Allah’a sığınır, O’na yönelir. Azap anında yapılan feryat, kurtuluş sağlamaz; kurtuluş, azap gelmeden önce iman ve itaatle Allah’a yönelmektedir. Rabbimiz, bizleri şımarıklıktan ve azabından muhafaza eylesin; kalplerimizi her an O’na yönelen, O’na sığınan kullarından eylesin. Amin.