Аш-Шуара сүрәсе — Аять 100

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «Шәфигыйн» — шәфәгать итүчеләр, ягъни берәр кеше өчен арадашчы булып, аның гафу ителүен сораучылар.

Аять тәфсире:

Бу аять кыямәт көнендәге хәлне сурәтли. Ул көнне мөшрикләр, үзләренең хаталарын аңлап, бик каты ґәзаб эчендә калгач, аларга ярдәм итәрлек беркем дә булмый. Алар әйтәләр: "Безнең өчен шәфәгать итүчеләр юкмыни?" Ягъни, безне ґәзабтан коткарыр өчен Аллаһ каршында безнең өчен арадашчы булырлык, безнең хакка дога кылырлык берәү дә юк. Дөньяда аларның потлары, сыннары, башка нәрсәләргә табынулары — барысы да юкка чыккан. Пәйгамбәрләр, мәләкәләр һәм мөэминнәр шәфәгать итә алалар, ләкин алар шәфәгатьне Аллаһ риза булган кешеләргә генә итәләр. Мөшрикләр исә Аллаһка иман китермәгәннәр, шуңа күрә аларга һичкем шәфәгать итми. Алар бу сүзләрне үкенеч һәм кайгы белән әйтәләр, чөнки аларга ярдәм итүче дә, дуслык күрсәтүче дә, аларны аяучы да булмый.

Аятьтән алынган файдалар:

— Кыямәт көнендә шәфәгать итү — Аллаһның махсус рөхсәте белән генә була, ул рөхсәт исә тәүхид (Аллаһның берлегенә иман) һәм гөнаһлардан тәүбә иткән кешеләргә генә бирелә.

— Дөньяда кемгә табынып, кемгә ышанып яшәвебез — ахирәттә безнең өчен хәлиткеч әһәмияткә ия. Аллаһтан башкага табынучылар ахирәттә ярдәмсез калачак.

— Бу аять мөэминнәргә Аллаһка гына табынырга һәм Аның рәхмәтенә генә өметләнергә өйрәтә, чөнки чын ярдәмчеләр — тәкъва мөэминнәр генә, ә алар да Аллаһ рөхсәте белән генә шәфәгать итә алалар.