Surja Esh-Shu'ara — Ajet 100

Kuptimet e fjalëve:

• Shafî'în (شَافِعِينَ): ndërmjetësues, ata që ndërmjetësojnë për dikë tek Allahu për t'i falur ose për t'i lehtësuar dënimin.

Tefsiri i ajetit:

Kur jobesimtarët e hedhin veten në zjarr dhe e shohin realitetin e dënimit, ata pendohen dhe shprehin keqardhje të thellë, duke thënë: "Sa keq që ne nuk kemi ndërmjetësues që të ndërmjetësojnë për ne tek Allahu, të na shpëtojnë nga dënimi dhe të na mëshirojnë!" Ata e kuptojnë se në atë moment nuk ka asnjë njeri që t'i mbrojë ata, as miq të sinqertë që t'i ndihmojnë, as ndërmjetësues që të ndërmjetësojnë për ta. Kjo është një gjendje dëshpërimi dhe mjerimi i plotë, sepse ata e dinë se në atë botë ndërmjetësimi u takon vetëm atyre që Allahu i ka lejuar dhe që janë të kënaqur me ta - e ata nuk kanë asnjë prej tyre.

Mësimet dhe përfitimet nga ajati:

1. Ndërmjetësimi në Ditën e Gjykimit është i vërtetë, por është vetëm për besimtarët që Allahu i ka lejuar, ndërsa jobesimtarët nuk kanë asnjë pjesë në të.
2. Pendimi në momentin e vdekjes ose pasi të shihet dënimi nuk pranohet - njeriu duhet të pendohet dhe të kthehet te Allahu në këtë jetë, para se të jetë vonë.
3. Ky ajet na mëson se miqësia e vërtetë dhe ndihma reale janë ato që bëhen në këtë botë për hir të Allahut, sepse në Ditën e Gjykimit çdo njeri do të kujdeset vetëm për veten e tij.
4. Ai që e do veten e tij, le të punojë sot për të siguruar ndërmjetësues dhe dëshmitarë të mirë për veten e tij, duke ndjekur rrugën e besimit dhe duke iu bindur Allahut, që të jetë prej atyre për të cilët do të ndërmjetësojnë engjëjt dhe profetët.