سوره شعرا — آیه 100

معانی کلمات:

• «شافِعین»: جمع «شافِع»، به معنای کسانی که برای دیگران شفاعت و میانجیگری میکنند.

تفسیر آیه:

این جمله بخشی از سخنان مشرکان در روز قیامت است که با حسرت و ندامت میگویند: «پس برای ما هیچ شفاعتکنندهای نیست.» آنان در آن روز مشاهده میکنند که فرشتگان، پیامبران و مؤمنان برای دوستان و پیروان خود شفاعت میکنند، اما چون در دنیا به جای پیروی از حق، راه شرک و گناه را پیمودند، هیچکس نیست که نزد خداوند از آنان دفاع کند یا آنان را از عذاب الهی برهاند. آنان حتی از دوستان و نزدیکان خود که در دنیا به آنان امید بسته بودند، هیچ یاری و شفقتی نمیبینند و درمییابند که هیچ میانجی و نجاتدهندهای برایشان وجود ندارد.

فواید و پیامهای آیه:

• شفاعت در آخرت حقیقت دارد، اما تنها برای کسانی است که در دنیا با ایمان و عمل صالح، زمینه آن را فراهم کرده باشند؛ نه برای مشرکان و گناهکارانی که با اختیار خود راه باطل را برگزیدند.
• تکیه بر دیگران و امید بستن به غیر خداوند، در روزی که هیچ سودی ندارد، جز حسرت و پشیمانی نتیجهای ندارد؛ پس باید در زندگی، تنها به خداوند و راه او دل ببندیم.
• این آیه هشداری است برای همه ما که فرصت دنیا را غنیمت بشماریم و با ایمان و عمل نیک، شفاعت پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوسلم) و اولیای الهی را برای خود تضمین کنیم، نه آنکه در قیامت با دست خالی و حسرت، آرزوی شفاعتکنندهای را داشته باشیم که وجود ندارد.