Shu'aro surasi — Oyat 100

Kalimalarning ma'nolari:

• Shofi'lar – shafoat qiluvchilar, oqlovchilar, himoya qiluvchilar.

Tafsir:

Ushbu oyatda kofirlarning oxiratdagi holati tasvirlanmoqda. Ular azobni ko'rgach, o'zlariga yordam beradigan, shafoat qiladigan hech kim yo'qligini anglab yetadilar. Ular dunyoda o'zlarining butlari, katta-kichiklaridan yordam kutgan edilar, ammo o'sha kuni barcha umidlari puchga chiqadi. Ular uchun na ota-bobolari, na boshliqlari, na iloh deb bilgan narsalari shafoat qila olmaydi. Chunki shafoat qilish huquqi faqat Alloh taoloning izni bilan, Uning roziligini olgan bandalargagina beriladi. Kofirlar esa Allohning nazaridan yiroq bo'lganlari uchun ularga hech qanday shafoatchi topilmaydi. Bu ularning eng og'ir hasrat va nadomatlaridan biridir – o'zlariga rahm qiladigan, yordam beradigan hech kimning yo'qligini bilish.

Foydalar:

1. Bu oyat insonga shafoatning faqat Allohning izni bilan bo'lishini o'rgatadi. Demak, inson o'z hayotida Allohning roziligini topishga intilishi kerak, toki oxiratda shafoatga sazovor bo'lsin.
2. Dunyoda kimgadir suyanib, Allohdan yuz o'girish – eng katta xatodir. Inson faqat Allohga tavakkal qilishi va Ungagina ibodat qilishi lozim.
3. Ushbu oyat musulmonlarga katta bashorat beradi: agar ular imon va solih amallar bilan yashasalar, oxiratda Payg'ambarimiz (sollallohu alayhi vasallam)ning shafoatlariga erishadilar. Bu esa ularni yaxshi amallar qilishga undaydi.
4. Kofirlarning "famo lana min shofi'in" degan nolasi – insonning oxiratdagi yolg'izligini va faqat imon va amali solihgina najot keltirishini eslatadi. Shu bois, har bir inson o'z hayotini Allohga itoatda o'tkazishga harakat qilishi kerak.