Surat Asy-Syu'ara — Ayat 100

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• شَافِعِينَ (syāfi‘īn): wong-wong kang menehi syafaat, yaiku panyuwunan kanggo ngapura utawa nulungi wong liya ing ngarsane Allah.
• فَمَا لَنَا (fa mā lanā): mula ora ana kanggo awake dhewe, tegese awake dhewe ora duwe apa-apa.

2) Tegesing ayat:

Ing dina kiyamat mengko, wong-wong kafir lan wong-wong kang dosa gedhe padha ngrasakake getun banget. Nalika semana ora ana siji-sijia kang bisa menehi syafaat marang dheweke, ora ana kang bisa nulungi lan ngluwari dheweke saka siksa neraka. Para malaikat, para nabi, lan wong-wong mukmin iku bisa menehi syafaat marang kanca-kancane, nanging wong-wong musyrik lan kafir ora entuk syafaat saka sapa wae. Dheweke banjur padha ngucap kanthi getun: "Ora ana siji-sijia kang bisa menehi syafaat marang awake dhewe." Tegese, ora ana kang bisa nyuwunake pangapura marang Allah supaya awake dhewe bisa slamet saka siksa. Ora ana uga kang bisa dadi kanca kang bener-bener tresna lan melas marang awake dhewe. Kabeh iku wus ora ana gunane ing dina iku, amarga kabeh keputusan mung ana ing astane Allah.

3) Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe supaya aja nganti kesasar kaya wong-wong kafir kang ngarep-arep ana kang nulungi ing dina kiyamat, nanging ora ana.
• Awake dhewe kudu ngupayakake amal saleh lan taqwa marang Allah wiwit saiki, amarga ing dina kiyamat ora ana kang bisa nulungi kajaba amal kang wis ditindakake.
• Islam mulangake awake dhewe supaya ora gumantung marang wong liya ing babagan kang mung Allah kang bisa nemtokake, lan supaya tansah nyuwun marang Allah kanthi ikhlas.
• Ayat iki uga nuduhake yen syafaat iku ana, nanging mung kanthi idine Allah lan kanggo wong-wong kang diridhoi dening Allah, mula awake dhewe kudu ngupayakake dadi wong kang entuk syafaat, dudu wong kang ora entuk.
• Kanthi mangerteni ayat iki, awake dhewe saya tambah wedi marang siksa neraka lan saya semangat nindakake kabecikan, supaya ora dadi wong kang getun tanpa guna ing dina kiyamat.