Аш-Шуара сүресі — Аят 100

1. Қиын сөздердің мағынасы:

— «شَافِعِينَ»: шапағат етушілер, яғни біреудің кешірілуі үшін Алланың алдында жәрдемдесіп, араша түсушілер.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта қиямет күні тозаққа тасталған күпірлік иелерінің өкінішпен айтқан сөздері баяндалады. Олар: «Бізді Алланың азабынан құтқарып, пайдамызға шапағат ететін ешкім жоқ»,— дейді. Олар бұл дүниеде өздеріне шапағат етеді деп үміт еткен пұттары мен серіктерінің еш пайдасы тимейтінін, сондай-ақ шынайы жанашыр, адал дос табылмайтынын мойындайды. Әркім өз қамымен кетіп, ешкім ешкімге араша түсе алмайтын сол сәтте олардың қолынан келер ештеңе қалмайды. Ал бұл дүниеде иман келтіріп, ізгі амал жасағандарға Алланың рұқсатымен пайғамбарлар, періштелер және мүміндер шапағат ете алады. Бірақ күпірлік пен ширкте өмір сүргендер үшін мұндай шапағат жоқ.

1. Аяттан алынатын ғибраттар:

— Шапағат — Алланың рұқсатына байланысты нәрсе; оны тек Алла ғана береді, сондықтан шапағатты Алладан басқадан тілеу адасушылық.

— Бұл дүние — амал ететін орын, ал ақырет — есеп беру орны; сол күні өкіну пайда бермейді.

— Иман мен ізгі амал — қияметтегі ең үлкен қорғаныш; оларсыз адам жалғыз қалады.

— Адамды дүниеде пұттарға, адамдарға немесе дүниелік себептерге сүйену емес, тек Аллаға шынайы бет бұруға шақырады.

— Бұл аят мүміндерді иманды берік ұстап, Алланың разылығы үшін ізгі амал жасауға ынталандырады, әрі Алланың әділдігі мен рақымын танытады.