سوره شعرا — آیه 109

معانی کلمات:

• «أَسْأَلُكُمْ»: از شما درخواست می‌کنم.
• «أَجْرٍ»: پاداش و مزد.
• «إِنْ»: در اینجا به معنای «نیست» (نفی) است.
• «رَبِّ الْعَالَمِینَ»: پروردگار همه جهانیان.

تفسیر آیه:

حضرت نوح علیه السلام پس از آنکه قوم خود را به تقوا و اطاعت از خداوند دعوت کرد و رسالت خود را به آنان ابلاغ نمود، برای اینکه ثابت کند در دعوت خود هیچ هدف مادی و دنیوی ندارد، به آنان فرمود: «من در برابر این دعوت و نصیحت، هیچ پاداش و مزدی از شما نمی‌خواهم؛ زیرا پاداش من تنها بر عهده پروردگار جهانیان است.» او با این سخن، صداقت و خلوص نیت خود را آشکار ساخت و نشان داد که تنها انگیزه او هدایت و رستگاری قومش است، نه به دست آوردن مال یا مقام. او تأکید کرد که اگر پاداشی در کار باشد، تنها از سوی خداوندی است که مالک و مدبر همه موجودات است و اوست که به بندگان مخلص خود پاداش نیک عطا می‌کند.

فواید و پیام‌های آیه:

1. اخلاص در دعوت: مبلغان دین و همه کسانی که به کار خیر دعوت می‌کنند، باید مانند پیامبران، دعوتشان خالصانه و برای رضای خدا باشد و هیچ چشم‌داشتی به مال و منال مردم نداشته باشند.
2. اعتماد به خداوند: پاداش حقیقی نزد خداست؛ پس انسان مخلص نباید نگران بی‌مهری یا ناسپاسی مردم باشد، بلکه باید به فضل و کرم پروردگار امیدوار باشد.
3. آزادی دعوت: وقتی دعوتگر از مردم چیزی نخواهد، دعوتش از هرگونه اتهام و شائبه‌ای پاک است و مردم با اطمینان بیشتری آن را می‌پذیرند.
4. عظمت خداوند: یادآوری «رب العالمین» بودن خداوند، دل‌ها را متوجه قدرت و ربوبیت مطلق او می‌کند و انسان را از وابستگی به غیر او بازمی‌دارد.