Sure Şuarâ — Ayet 109

Kelime Anlamları:

• Ecrin: Karşılık, ücret, mükâfat.
• Âlemîn: Bütün varlıklar, yaratılmış olan her şey; özellikle insanlar ve cinler.

Tefsir:

Hz. Nûh (a.s.), kavmini Allah’a imana ve O’na kulluk etmeye davet ederken, bu davetin samimiyetini ve çıkar gözetmediğini açıkça ortaya koymaktadır. O, tebliğ ettiği bu yüce mesaj karşılığında kavminden hiçbir ücret, hiçbir dünyevî menfaat talep etmemektedir. Çünkü o, peygamberlik vazifesini yerine getirmenin karşılığını yalnızca âlemlerin Rabbi olan Allah’tan beklemektedir.

Bu ifade, tebliğin en temel prensibini vurgular: Davetçi, insanlardan bir karşılık beklemez; onun gözü yalnızca Allah’ın rızasındadır. Hz. Nûh’un bu sözü, onun davasının ne kadar saf ve çıkarsız olduğunu gösterdiği gibi, kavmine de şunu hissettirir: “Ben sizden bir şey istemiyorum; sadece sizin kurtuluşunuzu istiyorum. Eğer bir karşılık bekleseydim, bunu sizden isterdim. Fakat benim mükâfatım, ödülüm ancak Allah’a aittir.”

Bu ayet, tüm peygamberlerin ortak dilidir. Onlar, ümmetlerine hiçbir zaman maddî bir beklentiyle yaklaşmamışlar, sadece Allah’ın emrini tebliğ etmişlerdir. Bu da gösteriyor ki, hak davetçiler her zaman çıkar gözetmeyen, samimi ve ihlaslı kimselerdir.

Sevgili kardeşim, bu ayet bize önemli bir ders verir: Hayırlı işlerde, iyilikte ve davette bulunan kimse, karşılığını yalnızca Allah’tan beklemelidir. İnsanlardan bir menfaat ummak, amelin ihlasını zedeler. Oysa Allah katındaki mükâfat, dünyanın bütün hazinelerinden daha hayırlı ve kalıcıdır. Rabbimiz, ihlasla yapılan hiçbir ameli karşılıksız bırakmaz. Öyleyse bizler de Hz. Nûh gibi, yaptığımız her iyilikte ve her davette yalnızca Allah’ın rızasını gözetelim; çünkü asıl kazanç, O’nun katında olandır.