Surat Asy-Syu'ara — Ayat 109

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَجْرٍ (ajrin): pituwas utawa opah.
• أَجْرِيَ (ajriya): pituwasku utawa opahku.
• رَبِّ الْعَالَمِينَ (rabbil 'ālamīn): Pangeran lan pangreksane sakabehe alam.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Nabi Nuh 'alaihissalam ngandhakake marang kaumé, yèn dhèwèké ora njaluk pituwas apa-apa saka kaumé nalika ngajak lan menehi pitutur marang dalan kang bener. Ora ana opah, ora ana bandha, lan ora ana piwales kang dikarepake saka manungsa. Pituwasé mung siji, yaiku saka Allah, Pangeran kang nguwasani lan ngreksa sakabehe alam. Dadi, kabeh panggawean dakwah lan pitutur kang ditindakake dening para nabi iku murni kanggo ngibadah marang Allah, ora ana kepentingan pribadi utawa golongan.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Dakwah lan menehi pitutur marang dalan kang bener iku kudu dilakoni kanthi ikhlas, mung ngarep-arep ridhané Allah, ora ngarep-arep pituwas saka manungsa.
• Para nabi iku tuladha kang paling utama ing bab keikhlasan; mula kita kudu niru semangaté.
• Wong kang nyebar kabecikan ora kena ngetung-etung piwales saka manungsa, amarga pituwas kang sejati mung ana ing astané Allah, Pangeran sakabehe alam.
• Ayat iki nuwuhake rasa tresna marang Islam, amarga Islam mulangake keikhlasan lan ora ngebot-eboti wong liya kanthi panjaluk pituwas.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat nindakake kabecikan, amarga ngerti yèn saben kabecikan bakal dibales dening Allah kanthi pituwas kang paling apik.