سوره شعرا — آیه 117

معانی کلمات:

• کَذَّبُونِ: مرا دروغگو شمردند و پیام مرا نپذیرفتند.

تفسیر آیه:

حضرت نوح علیهالسلام پس از آنکه قومش با لجاجت و سرکشی، دعوت او را رد کردند و بر تکذیب خود اصرار ورزیدند، با قلبی سرشار از اندوه و ناامیدی از هدایت آنان، به درگاه پروردگار خود پناه برد و عرضه داشت: «پروردگارا! قوم من مرا دروغگو خواندند و هیچیک از پیامهایی که از جانب تو برایشان آوردم را نپذیرفتند. آنان با وجود تمام معجزات و نشانههایی که نشان دادی، باز هم بر کفر و انکار خود پافشاری کردند و راه هدایت را بر خود بستند.» این سخن نوح، اعلام نهایی ناامیدی از ایمانآوردن قومش و درخواست یاری از خداوند برای جدایی حق از باطل بود.

فواید و پیامهای آیه:

1. توسل به خدا در سختیها: پیامبران نیز در برابر لجاجت قوم خود، تنها به خدا پناه میبردند و از او یاری میخواستند. این درس بزرگی است که در مشکلات، امید ما تنها به خداوند باشد.
2. صبر و استقامت: حضرت نوح سالها با صبر و حوصله دعوت کرد و تنها زمانی که همه درها بسته شد، به درگاه خدا شکایت برد. این نشان میدهد که دعوتگران به حق، نباید از سختیها و تکذیبها مأیوس شوند.
3. پیروزی نهایی حق: این آیه نوید میدهد که خداوند هرگز بندگان مخلص خود را تنها نمیگذارد و سرانجام، حق را بر باطل پیروز میکند و مؤمنان را از شر ستمگران نجات میدهد.
4. اهمیت دعا: دعای پیامبران در قرآن الگویی برای ماست که در همه حال، بهویژه هنگام ناامیدی از تلاشهای بشری، دست به دعا برداریم و از خداوند حل مشکلات را بخواهیم.