සූරා අෂ්-ෂුආරා — ආයාත් 117

වචනවල අර්ථ:

• رَبِّ (රබ්බි): මගේ පරමාධිපතියාණනි
• قَوْمِي (කව්මී): මගේ ජනතාව
• كَذَّبُونِ (කස්සබූනි): මා බොරුකාරයෙකු ලෙස ප්‍රතික්ෂේප කළහ

අර්ථ නිරූපණය:

නූහ් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගේ ජනතාව ඔහුට එරෙහිව කතා කරමින්, ඔහුව බොරුකාරයෙකු ලෙස හංවඩු ගසමින්, ඔහුගේ ආරාධනය ප්‍රතික්ෂේප කරමින් අවසානයේ ඔහුට මෙසේ පැවසූහ: "ඔබ මනුෂ්‍යයෙක් මිස අන් කිසිවෙක් නොවේ. එබැවින් ඔබ සත්‍යවාදියෙකු නම් අපට (දඬුවමක්) ගෙනෙන්න." මෙම වචන ඇසූ නූහ් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ තම පරමාධිපති වූ අල්ලාහ් වෙත යාච්ඤා කරමින් මෙසේ පැවසූහ: "මගේ පරමාධිපතියාණනි, මගේ ජනතාව මාව බොරුකාරයෙකු ලෙස ප්‍රතික්ෂේප කළහ. ඔවුහු මා ඔබගේ පණිවිඩය සමඟ ගෙන ආ සත්‍යය පිළිගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කළහ. එබැවින් ඔබ මා අතර සහ ඔවුන් අතර තීන්දුවක් දෙනු මැනව. ඔබගේ ඒකත්වය ප්‍රතික්ෂේප කළ සහ ඔබගේ දූතයා බොරුකාරයෙකු ලෙස හැඳින්වූ අය විනාශ කරන තීන්දුවක් මගින් ඔවුන්ව විනාශ කරනු මැනව. එමෙන්ම ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට ඔබ ලබා දෙන දඬුවමෙන් මා සහ මා සමඟ සිටින දේව විශ්වාසවන්තයින් ආරක්ෂා කරනු මැනව."

පාඩම්:

මෙම ආයාවෙන් අපට කරුණු කිහිපයක් උගත හැක:

1. දුෂ්කරතා සහ පීඩාවන්ට මුහුණ දෙන විට අල්ලාහ් වෙත පමණක් යාච්ඤා කිරීම සහ ඔහුගෙන් පමණක් උපකාර ඉල්ලීම අනුගමනය කළ යුතු මාර්ගයයි. නූහ් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ දීර්ඝ කාලයක් තම ජනතාවට ආරාධනා කළද, ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කළ විට ඔහු අල්ලාහ් වෙතම පැමිණියේය.
2. ධර්ම දූතයින්ට එරෙහිව සිටීම සහ ඔවුන්ව බොරුකාරයන් ලෙස හැඳින්වීම ඉතා බරපතල වරදකි. එය අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට හේතු වේ.
3. අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් ආරක්ෂාව ඉල්ලීම සහ ඔහුගේ ආරක්ෂාව පැතීම දේව විශ්වාසවන්තයින්ගේ ලක්ෂණයකි. නූහ් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ තමන්ට සහ තමන් සමඟ සිටින විශ්වාසවන්තයින්ට ආරක්ෂාව ඉල්ලා සිටියහ.
4. සත්‍යය මත ස්ථිරව සිටීම සහ කිසිදු බාධාවක් හමුවේ පසුබසින්නේ නැතිව ඉදිරියට යාම අවශ්‍ය වේ. නූහ් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ තම ජනතාවගේ ප්‍රතික්ෂේප කිරීම් නිසා අධෛර්යයට පත් නොවී අල්ලාහ්ගෙන් උපකාර ඉල්ලා සිටියහ.